Chapter Title : വനജ ചേച്ചി 1 [Ajay]

കണ്ടതാ. പിന്നെ അവര് പറയുന്നതല്ലേ അറിയത്തുള്ളൂ. "

ചേച്ചി : "നീ ആ കവർ ഇങ്ങു എടുത്തേ. ചോറ് അതിലാ."

ഞാൻ എടുത്തു കൊടുത്തു.

അന്ന് വൈകിട്ട് മുതൽ ഞാൻ അമ്മേടെ കൂടെ ഐസിയുവിന് മുൻപിൽ തന്നെ. ഇടയ്ക്കു ഒന്ന് അമ്മമ്മേ കേറി കണ്ടു. ആ സമയത്തു ചേച്ചിം വന്നു.

ഇത്രേം പ്രതീക്ഷ തന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ വന്നല്ലോ. ആ കൊതച്ചീ മോളെ ഒന്ന് നോക്കി അണ്ടി വെള്ളവിറക്കി.

രണ്ടു ദിവസം ഇങ്ങനെ തള്ളി നീക്കി. എന്റെ ആവേശമെല്ലാം കെട്ടടങ്ങി.

അന്ന് വൈകിട്ട് ഡോക്ടർ ഐസിയുവിൽ എത്തി അമ്മമ്മയെ നോക്കാൻ. വൈകിട്ടു തന്നെ അപ്പച്ചിയും എത്തി. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞു വരാമെന്നു പറഞ്ഞാണ് പോയത്.

ശ്വാസം മുട്ടല് നല്ല കുറവുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് റൂമിലോട്ടു മാറ്റാവെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞപ്പോഴാ അമ്മേടെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്. പിന്നെ സോഡിയം റൂമിലാണെങ്കിലും കൊടുക്കാവെല്ലോ.

മാത്രമല്ല ഒരുപാടു ദിവസവൊന്നും ഇങ്ങനെ ഐസിയുവിൽ കിടത്താനും സമ്മതിക്കത്തില്ല.

റൂമിലെത്തിയ അമ്മ അപ്പച്ചിയോട്

"ങ്ഹാ... ഇപ്പഴാ ശ്വാസവൊന്നു നേരെ വീണത്. അന്നത്തെ അവസ്ഥ കൊണ്ട് ഞാൻ ശെരിക്കും പേടിച്ചു."

അപ്പച്ചി : "ഓ.. അതുപോട്ടെ. വരാനുള്ളത് വരും. ഇനിയിപ്പോ എങ്ങനാ."

അമ്മ : "കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു റൂമിലോട്ടു കൊണ്ടുവരുവെന്ന പറഞ്ഞത്."

അപ്പച്ചി : "അതല്ല. ഇത്രെയും പേരും കൂടെ ഇവിടെ കെടക്കാൻ പറ്റുവോ. ആകെ ഒരു കട്ടിലല്ലേ ഉള്ളു."

അമ്മ : "അതെ. കൂടിപ്പോയാൽ രണ്ടുപേർക്ക് കിടക്കാം."

അമ്മ : "എന്നാപ്പിന്നെ ഇനി വനജയെ ഇവിടെ നിർത്തീട്ട് എന്താ കാര്യം. അവള് പൊയ്ക്കോട്ടേ. അല്ലെ."

അപ്പച്ചി, "ങ്ഹാ.. അതെ വെറുതെ