Chapter Title : വനജ ചേച്ചി 1 [Ajay]

എന്തിനാ ഇവിടെ ഇത്രേം പേര്."

അത് തന്നാ എനിക്കും തോന്നിയത്. ആ പൂറി മോള് ഇവിടെ നിന്ന് വെറുതെ മനുഷനെ കൊതിപ്പിക്കുവെന്നല്ലാതെ.

അമ്മ : "ഇവളെ തനിച്ചാക്കാൻ പറ്റുവോ. നീയും കൂടെ വീട്ടിലോട്ടു ചെല്ല്. ഇവിടിനി ഞാൻ പോരേ."

അപ്പച്ചി : "പോരാ. അങ്ങനെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നിക്കണ്ട. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വന്നാലോ. കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് ഞാൻ എന്തായാലും നിക്കും. ചേട്ടനോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്."

അമ്മ : "അല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞന്നേ ഉള്ളു. പക്ഷെ ഇവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാൻ പറ്റുവോ. വീട്ടില് ആരേലും വേണ്ടേ."

അതുവരെ മിണ്ടാതെ നിന്ന വനജ

"കൊഴപ്പവില്ല അമ്മേ. ഞാൻ നിന്നോളം."

അമ്മ : "വേണ്ട. ഒറ്റക്കുള്ള നിപ്പൊന്നും വേണ്ട."

അപ്പച്ചി : "എന്നാപ്പിന്നെ ഇവനും കൂടെ പൊയ്ക്കോട്ടേ അല്ലെ, വീട്ടിലോട്ടു."

എനിക്ക് ഷോക്ക് അടിച്ച പോലെ ഒരു ഫീൽ.

ഞാൻ എന്താ കേട്ടത്... ഇത് സത്യവാണോ.

അമ്മ : "ങ്ഹാ... അവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കണ്ട. പക്ഷെ അവനു ഇവിടാ താല്പര്യം. അല്ലേടാ."

ഞാൻ : "ഇല്ല..അത്... കൊഴപ്പമില്ല.."

കിട്ടിയ അവസരം കൊണ്ട് കളയാനും മാത്രം മണ്ടനല്ല ഞാൻ.

"ഇവൻ ഇവിടെ നിന്നാല് ഇവിടുത്തെ കാന്റീൻ ബില്ല് കൂടുവെന്നല്ലാതെ വേറെ കാര്യവൊന്നുവില്ല."

അതുവരെ മിണ്ടാതിരുന്ന ചേച്ചിയും എനിക്കിട്ടു ഒന്ന് താങ്ങി. എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി ഒരു ചിരിയും.

ഞാനും ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

"എടി.. കൊതച്ചിപ്പാറു നിനക്ക് ഇതിനുള്ള മറുപടി ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിയിട്ടു തരാടി",

മനസ്സില് മന്ത്രിച്ചു.

അവളുടെ ഒരു ബാഗ് ഞാൻ കയ്യിൽ എടുത്തു. മനസ്സിൽ മിന്നല് പോലെ ഒരു കുളിർമ. പെട്ടിയും മറ്റ്