Chapter Title : വണ്ടിപ്രാന്തൻ [Vethalam]

ഒട്ടിയ കവിളും തവളയുടേത് പോലുള്ള കണ്ണും കാണാൻ വല്ല്യ മെനയൊന്നുമില്ല പക്ഷെ പാറുവിന്റെയും കൊച്ചിന്റെയും കാര്യങ്ങൾ അവൾ നല്ല വെടിപ്പായി ചെയ്യും

ഇരുപത് കിലോമീറ്ററിൽ കൂടുതൽ ദൂരമുണ്ട് അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു എന്നും പോയി വരവ് ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ കിടന്നോളാൻ അമ്മായിഅമ്മയെ പാറുവിന്റെ റൂമിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കുക എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ലക്‌ഷ്യം പക്ഷെ എന്റെ ഉദ്ദേശം ആദ്യമെ പിടി കിട്ടിയ തള്ള അവളെ അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു മുറിയിൽ കിടത്തി അവിടന്നു പുറത്ത് വരാനോ അങ്ങോട്ട് കേറാനോ ഞങ്ങടെ ബെഡ്‌റൂമിലൂടെയേ പറ്റു ഞാൻ പിന്നേം മൂഞ്ചി

അമ്മായിഅമ്മ വീട്ടിൽ പോയ സമയത്ത് ഒത്തു കിട്ടിയപ്പോ ഞാൻ അവളെ ഒന്നു മുട്ടി നോക്കി അവൾ അടുക്കളയിൽ എന്തോ പണിയിലാണ്

ലീലേടെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്

കെട്ടിയോൻ മാത്രമേ ഉള്ളു പിള്ളേരൊന്നുമില്ല

കെട്ടിയോന് എന്താ പണി

ഓ അതിയാനെ കൊണ്ട് ഒന്നിനും കൊള്ളത്തില്ലന്നെ വല്ലപ്പോഴും പണിക്ക് പോയാ പോയി കിട്ടുന്ന കാശു മൊത്തം ചാരായകടേൽ കൊടുക്കാനെ ഉള്ളു പിന്നെ വന്നു കിടന്നു കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങും

ഞാൻ ചത്തോ ജീവിച്ചിരുപ്പുണ്ടോന്നു പോലും അങ്ങേർക്കറിയണ്ട എന്റെ തല വിധി അല്ലാതെന്തു പറയാനാ

അവൾ ഒരു ദീർഘ നിശ്വസത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി

കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് എത്ര നാളായി?

അഞ്ചട്ടു വർഷമായി ചേട്ടാ

എന്നിട്ട് ഇത് വരെ കുട്ടികൾ ഒന്നും ആവാത്തെ എന്നാ?

ഞാൻ കന്യമറിയം ഒന്നുമല്ല ല്ലോ ചുമ്മാ കിടന്നു ഗർഭമുണ്ടാകാൻ അയാളോടുള്ള ദേഷ്യം അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസിലായി

അപ്പോ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇത് വരെ അങ്ങനെ ഒന്നുമുണ്ടായിട്ടില്ലേ

കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് പോലും മൂക്കറ്റം കേട്ടിയിട്ട് പാതിരാക്ക വന്നു കേറിയേ

വന്ന പടി കിടന്നുറങ്ങി പതിയെ എല്ലാം ശരിയാവും എന്ന് കരുതി ഞാൻ സമാധാനിച്ചു പക്ഷെ എന്നും ഇത് തന്നെയാരുന്നു എന്റെ ഗതി ഒരിക്ക സഹി കെട്ട് ഞാനായിട്ട് ഒന്നു ചെയ്യിക്കാൻ പറ്റുമോന്നു നോക്കി അപ്പോഴാ മനസിലായെ അവന്റെ സാമാനം പൊങ്ങത്തില്ല ന്നു എല്ലാരും ചോദിക്കും എന്നാ പിള്ളേരാവാത്തെന്നു

ആരോടേലും പറയാൻ പറ്റോ എന്റെ കെട്ടിയോന് പൊങ്ങില്ലാന്ന് അവളുടെ