Chapter Title : വണ്ടിപ്രാന്തൻ [Vethalam]

ഒന്നും പറ്റിയില്ല എന്നാലും ഒരു ദിവസം ഒബ്സെർവഷനിൽ കിടക്കട്ടെ ന്നു പറഞ്ഞു അവിടെ കിടത്തി അവൾക്ക് കൂട്ടിനു അമ്മായി അമ്മയെയും നിർത്തി ഞാൻ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു ചെന്നു

അമ്മായിയപ്പൻ അപ്പോഴും അടിച്ചു സെറ്റായിട്ട് നിൽക്കുവാ

പപ്പ എന്നാ പണിയാ കാണിച്ചേ അവൾ വീണിട്ട് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയിരുന്നെങ്കിലോ ഞാൻ വളരെ സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു

നീയാരാടാ തായോളി എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഇതെന്റെ വീടാ എന്റെ കെട്ടിയോളേം മക്കളേം ഞാൻ തല്ലും കൊല്ലും നിനക്ക് മോളെയല്ലേ കെട്ടിച്ചു തന്നെ നീയവൾക്കിട്ട് ഊക്കിയാ മതി എന്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ളക്കിട്ട് ഊക്കാൻ നിക്കണ്ട കേട്ടോടാ കുണ്ണേ

ഒരു നിമിഷം എന്നെ തൊഴിൽ പഠിപ്പിച്ച എന്റെ ആശാനേ ഞാൻ മറന്നു

ഒറ്റ ചവിട്ട് അയാളുടെ നാഭിക്കിട്ട് എന്റമ്മോ ന്നൊരു അലർച്ചയോടെ അയാൾ മറിഞ്ഞടിച്ചു വീണു അയാളുടെ രണ്ടു കയ്യും പുറകോട്ടാക്കി പിടിച്ചു തിരിച്ചു കോഴിയുടെ കഴുത്ത് ഒടിയും പോലെ രണ്ടും കയ്യും ഒടിഞ്ഞു

പന്ന തായോളി നിനക്കെന്നെ ശരിക്കറിയില്ല ഇനി നിന്റെ കൈ അവരുടെ നേരെ പൊങ്ങിയാ നിന്നെ കൊന്നു കളയും കേട്ടോടാ അമ്മായിയപ്പൻ പൂറി മോനെ

അയാളുടെ നിലവിളി വക വെക്കാതെ ഞാനിറങ്ങി വണ്ടിയെടുത്ത് എന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി

മൂന്നു മാസത്തോളം പ്ലാസ്റ്റർ ഇട്ടു ഇരുന്നതോടെ അയാൾ ഒതുങ്ങി ഇപ്പൊ ഞാൻ എങ്ങോട്ടേലും ഓട്ടം പോയെന്നറിഞ്ഞാ മമ്മിയെ പൂരേ തെറി വിളിയാണ്

പക്ഷെ മമ്മി ഫോൺ എടുത്തുന്നു കണ്ടാൽ പിന്നെ വായിൽ കോലിട്ട് കുത്തിയാലും മിണ്ടില്ല

പത്തിരുപത് കൊല്ലമായി അയാളുടെ പീഡനം സഹിച്ചോണ്ടിരുന്ന മമ്മി അന്ന് മുതൽ രക്ഷപെട്ടു

അതൊന്നുമല്ല ടാ നീ വന്നിട്ട് ഒരു