Chapter Title : വരാനിരിക്കുന്നത് വഴിയിൽ തങ്ങില്ല [Rani float]

ഞാൻ ലാസ്റ്ബസ്സിൽ കയറി. കൂട്ടുകാർ തെണ്ടികൾ ഒരെണ്ണം പോലും ഇതില്ലില്ല, ഇരിക്കാനും സ്ഥലമില്ല പിറകിലായി ഞാനും കുറച്ച് 2ല്ലും 3ലും പഠിക്കുന്ന പിള്ളാരും കൂടി നിന്നാണ് യാത്ര.

സ്വയം ശപിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ  എല്ലാരേം ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു എല്ലാം നല്ല തൈകിളവന്മാരും കിളവികളും പിന്നെ ഇതുപോലുള്ള കുറെ ഉണ്ടാപ്പി പിള്ളേരും കാണാൻ  കൊള്ളാവുന്ന ഒന്നില്ല.അന്നേരം കല്ലിയാണച്ചെക്കെന്റെ അമ്മച്ചാൻ വന്നു പറയുന്നു രണ്ടുപേര് ഇനിയും കയറാൻ ഉണ്ടെന്നു. അവർ ഓട്ടോയിൽ ഇങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുവാണെന്നും വഴിയിൽ കാണുമ്പോൾ കൂട്ടാം എന്നും. വെല്ല മുട്ടൻ ചരക്കുകൾ ആയിരിക്കണേ എന്ന് ഞാൻ ആത്മാർഥമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു.അല്ലങ്കിൽ മുന്നിലുള്ള നീണ്ട മൂന്നര മണിക്കൂർ ഞാൻ ബോർ അടിച്ചു മരിക്കും. അല്ലേലും ഇങ്ങനെ കൂട്ടുകാരുമൊത്തു കിട്ടുന്ന ചുരുക്കം ചില സന്ദർഭങ്ങൾ ആണ് അതും അങ്ങനെ 3g.

അങ്ങനെ ബസ് ഞങളുടെ ഘട്ടർപ്പിടിച്ച റോഡിലൂടെ നീങ്ങിതുടങ്ങി. ഞാൻ ബസ്സിന്റെ രണ്ടു സീറ്റൂല്ള്ള റ്റ്  സൈഡിലോട്ട് തിരിഞ്ഞു രണ്ടു കയ്യും രണ്ടു സീറ്റിന്റെ മുകളിൽ പിടിച്ചു ആ ഓട്ടോ കാത്തങ്ങനെ നിന്നു. ഒരു മധുരമാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ "അനുവിന് സീറ്റ്‌ കിട്ടിയില്ലിയോ "എന്ന് ഒരു ചോദ്യം. ചോദ്യകർത്താവിനെ തിരഞ്ഞ ഞാൻ മരുഭൂമിയിൽ പെയ്യ്ത മഴപോലെ എന്റെ മനസുകൾക്ക് കുളിർമയേകികൊണ്ട് ഞാൻ ആന്റിയെ കണ്ടു "വേണി ആന്റിയെ".

ആന്റി എന്റെ ഹൈസ്കൂൾ ഫ്രണ്ട് ഷിജിലിന്റെ അമ്മയാണ്, അവനുമായിട്ട് ഹൈസ്കൂൾ വിട്ടത്തോടെ വല്ലപ്പോഴും അവന്റെ അമ്മവീടായ ഇവിടെ എത്തുമ്പോൾ മാത്രമോള്ള സൗഹൃദമേയുള്ളു.ഇപ്പോൾ അവൻ തമിഴ്നാട്ടിലെവിടേയോ ആണ് പഠിക്കുന്നെ. പക്ഷെ ആന്റി മിക്കപ്പോഴും ഇവിടെ ആന്റിയുടെ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കുന്ന അമ്മയെ കാണാൻ വരും, ചിലപ്പോൾ രണ്ടു മൂന്ന്