Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1 [Adam]

ചേർത്തു.

Love you Maya, I missed you alot these days എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ വിരൽത്തുമ്പുകൾ പോലും വിറയ്ക്കുന്നതായി അവന് തോന്നി.

ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം മറുപടി വന്നു, ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു ഇമോജിയോടൊപ്പം.

Love you too, Etta

റോഹിത്തിന് സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. 'Love you' എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് വാക്ക് അവർ മുൻപ് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. എന്നും 'സ്നേഹമുണ്ട് ഏട്ടാ' എന്നോ 'ഐ ലവ് യൂ ഏട്ടാ' എന്നോ മലയാളത്തിൽ പറയുകയായിരുന്നു പതിവ്. ഇന്നത്തെ മറുപടിയിൽ എന്തോ ഒരു വ്യത്യാസം. മായ വളരുകയാണോ?

ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വെച്ചു. അടുത്ത മിനിറ്റുകൾ അവർ ചാറ്റിൽ മുഴുകി. ടൂറിനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ, മായയുടെ ദിവസങ്ങളിലെ വിശേഷങ്ങൾ, വരും ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച - അങ്ങനെ, ക്ഷീണം മറക്കുമാറ് അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"ഇനി കിടന്നുറങ്ങ് മായേ," അവസാനം റോഹിത്ത് പറഞ്ഞു. "ഇവിടെ പുലരാനിരിക്കുന്നു."

"ഓ, ശരി ഏട്ടാ. Good night!" മായയുടെ റീപ്ലൈയിൽ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

റോഹിത്ത് ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. സ്ക്രീനിലെ അവരുടെ ചാറ്റ് ഹിസ്റ്ററി ഒരിക്കൽ കൂടി അവൻ നോക്കി. മായയുടെ സന്തോഷവും, അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഇപ്പോൾ പ്രകടമാകുന്ന ആത്മവിശ്വാസവും - അത് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ നിറച്ചു.

ഒടുവിൽ, ഉറക്കം അടക്കാനാവാതെയായപ്പോൾ അവൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. നാളെ പുലരുമ്പോൾ ഉള്ള ക്ലാസുകളെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. പക്ഷേ, മായയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അപ്പോഴും ചിന്ത മുഴുവൻ. അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ നന്നായി ഉറങ്ങുന്നുണ്ടാകും, 'Love you' എന്ന് പറഞ്ഞു ഞെട്ടിച്ച തന്റെ കുഞ്ഞുപെങ്ങൾ. റോഹിത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു.

XXXX

കോളേജിൽ സമരത്തിന്റെ പുകച്ചുരുളുകൾ.