Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1 [Adam]

ഏട്ടാ. നമ്മുടെ വല്ല്യമ്മയല്ലേ..."

റോഹിത്തിന്റെ പിടി മുറുകി. എന്നിട്ട്, പെട്ടെന്ന് അവളെ വിട്ടു. ഒരു നിമിഷം മായയ്ക്ക് ചെറിയൊരു വിറയൽ തോന്നി. എന്തിനാണ് വിട്ടത്?

റോഹിത്ത് അവളുടെ കൈയിൽ പതിയെ തട്ടി, 'എല്ലാം ശരിയാവും' എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ. ചെറുചൂടോടെ, മായ തിരികെ 'ശരി' എന്ന് തലയാട്ടി. പിന്നെ, മുഴുവനിക്കാനുള്ള പണീം പറഞ്ഞ് അവൾ ഏട്ടനെ മുറിയിലേക്കയച്ചു. അടുക്കളപ്പണി കഴിഞ്ഞേ മുറിയിൽ ചെല്ലൂ എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു.

എപ്പോഴോ ആ മുറിയുടെ ഭിത്തികൾക്കുള്ളിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന ഏട്ടന്റെ മണം...മായയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി. ഈ ആലിംഗനം ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.

XXXX

മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ മായയ്ക്ക് തോന്നി, എന്തോ ഒരു മ്ലാനത ഏട്ടനുണ്ട്. എങ്ങനെ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കാണാൻ അവൾക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ ആ വാചകങ്ങൾ എന്തോ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ, ഉള്ളിലെവിടെയോ ഉള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു മിഥ്യ പോലെയാണ് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നത്.

ഒന്ന് കുസൃതി കാണിക്കണം. തമാശയുടെ മൂടുപടമിട്ടാൽ ഇത്തിരി സങ്കടമൊക്കെ ഒളിച്ചോടില്ലേ? ഫോൺ തുറന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ മടിക്ക് ശേഷം മായ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:

ലയർ ആണ് ഏട്ടൻ... മുറുകെ പിടിച്ചൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാമെന്നും ഉമ്മ തരാമെന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞതല്ലേ, ആ സമയത്ത്. ഇപ്പൊ അങ്ങ് മറന്നു. സ്നേഹമൊക്കെ വെറും വാക്കായിപ്പോയി

Send ചെയ്യാൻ വിരലുകൾ വിറച്ചു. ഇതെഴുതുമ്പോൾ പോലും ഹൃദയം ചെറുതായി പടപടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വികൃതിയായി തുടങ്ങിയതാണെങ്കിലും, ഈ വാക്കുകളുടെ ഉള്ളിൽ അവളറിയാതെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ടെന്നു മായയ്ക്ക് തോന്നി.

ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ സെന്റ് അമർത്തി. ഇനി, ഏട്ടന്റെ റീപ്ലൈ കാത്തിരിക്കാം.

അധികനേരം കാത്തിരുന്നില്ല. ഫോൺ