Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1 [Adam]

ഒന്ന് പുളകം കൊള്ളിച്ചു. വെള്ള നിറത്തിലെ ലളിതമായ എംബ്രോയ്ഡറി, അതിലെ തീരെ ചെറിയ വെള്ളിക്കസവുകൾ...അവൾ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. 'സുന്ദരിയാണ്' എന്ന് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞത് ഇപ്പോഴാണ് ശരിക്കും മനസ്സിലായത്‌.

പഴയ മായ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇതൊന്നും ചിന്തിക്കില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തം ശരീരത്തോട് ഒരു അകൽച്ചയായിരുന്നു, വളരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഒരു അസ്വസ്ഥതയും. എന്നാൽ ഏട്ടന്റെ സ്നേഹം അവളെ മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോഴുള്ള പേടി കുറഞ്ഞു വന്നു. പതിയെ, സ്വന്തത്തോട് ഒരു അഭിമാനം തോന്നിത്തുടങ്ങി.

ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. പുതിയ ചുരിദാറിലെ ഒരു ഫുൾ ലെങ്ത് ഫോട്ടോ. ക്യാമറയിലേക്ക് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ക്ലിക്ക്. അയക്കാൻ 'ഏട്ടാ' എന്ന് തിരഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം മായ നിന്നു. അയച്ചോ?

ഇങ്ങനെ ഒരു ഫോട്ടോ അയക്കുന്നത് ആദ്യമാണ്. അവർ ചാറ്റ് ചെയ്യും, വിളിക്കും...പക്ഷേ തന്റെ ഫോട്ടോ, അതും പുതിയ വസ്ത്രത്തിൽ - മായയുടെ വിരലുകൾ മെല്ലെ വിറച്ചു.

എന്ത് വിചാരിക്കും ഏട്ടൻ? 'പെങ്ങൾ വലുതായി' എന്ന് കളിയാക്കുമോ? അതോ...ഒരുപക്ഷെ...ഈ ഫോട്ടോ ഏട്ടൻ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുമോ? അങ്ങനെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ മായയുടെ കവിളുകൾ ചൂടായി.

'ഐ...വിട്!' ഒരു തീരുമാനമെടുത്തത് പോലെ അവൾ 'Send' അമർത്തി. ഇനി പിൻവലിക്കില്ല. ഏട്ടന്റെ റിയാക്ഷൻ എന്തായാലും നേരിടാം.

ഫോൺ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് ഏട്ടൻ കാണില്ല...അല്ലെങ്കിൽ, ഏട്ടൻ ഉടനെ മറുപടി തരുമോ? മായയുടെ ഉള്ളം കൈപ്പത്തിയെല്ലാം വിയർത്തു.

'അയ്യോ, ഇതെന്ത് പണിയാണ് കാണിച്ചത്?' അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. ഇനി അടുത്ത അഞ്ചു മിനിറ്റെങ്കിലും നോക്കില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഫോൺ തലയിണക്കടിയിലേക്ക് വെച്ചു.

എന്നിട്ടും, നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ഒന്ന് നോക്കിയാൽ എന്താ? ഒരു മെസ്സേജ് പോലും ഇല്ലെങ്കിൽ എടുത്തുവെക്കാം. തലയിണക്കടിയിൽ