Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1 [Adam]

നിന്നും ഫോൺ പുറത്തേക്കെടുത്തു. സ്ക്രീൻ തെളിഞ്ഞതും അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് നിലവിളിച്ചു.

ഏട്ടന്റെ മറുപടി അവിടെ മിന്നി നിന്നു:

എന്റെ കുഞ്ഞിപ്പെങ്ങൾ ഒരു സൂപ്പർ മോഡലായിരിക്കുന്നു!! ? ഇത്രയും സുന്ദരിയാണെന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ, ചതിക്കുറ്റി!

മായയുടെ മുഖം അപ്പോഴേക്കും ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. അടുത്ത മെസ്സേജ് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് വായിച്ചത്:

എന്റെ പൊന്നു മോൾക്ക് ഈ ചുരിദാർ toooo good ആണ്. ഇതുപോലെ നൂറായിരം ഡ്രസ്സ് ഞാൻ വാങ്ങി തരാം. ❤️

മായ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഉള്ളിൽ അടക്കാനാവാത്ത ഒരു സന്തോഷം തിരതല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ അംഗീകാരം, അതിലുപരിയായി, ആ നിറഞ്ഞ സ്നേഹം - അതുകൊണ്ടാവാം ഈ സന്തോഷത്തിന് ഇത്രയും പ്രകാശമുള്ളത്.

XXXX

ഏട്ടൻ ടൂറിന് പോയിട്ട് ദിവസങ്ങളായി. ഒരു കോളോ ഒരു ചെറിയ മെസ്സേജോ പോലും ഇല്ല. മായയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു, ടൂറിൽ നെറ്റ്‌വർക്ക് ഉണ്ടാവില്ലെന്നും തിരിച്ചുവന്നാലുടൻ ഏട്ടൻ വിളിക്കുമെന്നും. പക്ഷേ, അറിഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിന് ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ലായിരുന്നു.

രാത്രിയാവുമ്പോഴാണ് വിഷമം കൂടുന്നത്. പകൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ സമയം തള്ളി നീക്കും. പുസ്തകം വായിക്കും, വല്ല്യമ്മയെ അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ പഴയ സിനിമകൾ കാണാൻ ശ്രമിക്കും. അങ്ങനെ സമയത്തെ പറ്റിച്ചിട്ടും, രാത്രി ഒറ്റയ്ക്കാവുമ്പോൾ ഏട്ടനില്ലാത്തതിന്റെ വിടവ് നെഞ്ചിൽ പൊള്ളും.

ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ. 12.30 ആയിക്കാണും. ഏട്ടനുമായുള്ള പഴയ ചാറ്റുകൾ വായിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ ചിരിയുടെ ശബ്ദം പോലും അതിലെ ഇമോജികളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ. ദീർഘശ്വാസത്തോടെ ഫോൺ തലയിണക്കരികിൽ വെച്ചു.

ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എഴുന്നേറ്റു ജനലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. നിലാവുണ്ട്, പക്ഷേ അതെന്തോ വല്ലാതെ വിഷാദം തോന്നിപ്പിച്ചു. ഏട്ടൻ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും?