Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 2 [Adam]

ചെന്നത്.

"Come..." അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് റോഹിത്ത് അവളെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നയിച്ചു. നേരെ ബാൽക്കണിയിലേക്കാണ് അവൻ പോയത്. പാതിമയക്കത്തിലും കുറച്ചു വിവശയായുമുള്ള അവൾ അതൊന്നും ചോദ്യം ചെയ്യാൻ നിന്നില്ല.

അവർ എത്തുമ്പോൾ അവിടെ പഴയൊരു ബക്കറ്റിൽ കുറച്ചു വെള്ളം നിറച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് റോഹിത്ത് മുഖം കഴുകി, പിന്നെ മായയ്ക്കും വെള്ളം കോരി കൊടുത്തു.

"ബാൽക്കണിയിൽ അധികം വരാറില്ലേ?" കൈയിലെ ഈർപ്പം തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. മഴയും തുടങ്ങിയെന്നത് കൊണ്ട് ഉത്തരത്തിനായി മായ കാത്തിരുന്നില്ല. സ്വന്തമായി കുനിഞ്ഞുനിന്ന് മുഖമൊന്നു കഴുകി തുടച്ചു.

നേർത്ത നിലാവും ചെറിയ മഴത്തുള്ളികളും തണുത്ത കാറ്റും ചേർന്ന് അവരെ പൊതിഞ്ഞു. എവിടെയോ ഒരു പൂവിന്റെ മണം. പിന്നെ കുറേ നേരത്തെ നിശബ്ദത.

ഒരു വശത്ത് ഇരുന്നു കാൽനീട്ടി മായ റേലിങ്ങിൽ ചാരി നിന്നു. അവളുടെ തൊട്ടടുത്തായി റോഹിത്ത് ചെന്നു നിന്നു.

"കുളിരുകൊള്ളുന്നുണ്ടോ?" അവൻ ചോദിച്ചു. സത്യത്തിൽ അവളുടെയുള്ളിൽ ചൂടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

ശിരസ്സ് അനക്കി മായ 'ഇല്ല' എന്നർത്ഥത്തിൽ മറുപടി നൽകി. അടുത്ത നിമിഷം, ഏട്ടന്റെ കൈകൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചേർന്നു. "Fever check" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെറിയൊരു കള്ളച്ചിരി അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി.

"Come and sit on my lap..." മഴയുടെ ശബ്ദത്തിനു മുകളിൽ ഉയർന്നു കേൾക്കും വിധം പറഞ്ഞ ആदेशം.

ഒരു നിമിഷം അവൾ പതറി. പുറത്തുനിൽക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ ഇങ്ങനെ?...

പിന്നെ, സംശയിച്ചു നിൽക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ കർക്കശഭാവം കൂടി. മായ മെല്ലെ അവനടുത്തേക്ക്‌ ചെന്നു. പാന്റ്സിൽ കയറി ഇരുന്ന് സുഖമായി അവന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്കമർന്നു. അപ്പോഴും പഴയ