Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 2 [Adam]

വലിഞ്ഞു കയറി, പിന്നെ ചെറുതായി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ഉന്തി മുട്ടി.

ആ സ്പർശനം ഒരു സ്ഫുലിംഗം പോലെ അവനിലെ അടങ്ങിയിരുന്ന വന്യതയെ ഉണർത്തി. മായയെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്നും പൊക്കിയെടുത്തു, പിന്നെ ചലനങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി തീവ്രമാക്കി. ഇടയ്ക്കൊക്കെ നീണ്ടു നിന്ന ചുംബനങ്ങൾ, കടിച്ചു പറിക്കാനുള്ള ആർത്തി നിറഞ്ഞ ചുണ്ടുകളുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ.

ഇരുണ്ട മുറിയിൽ, ഇരുണ്ട കട്ടിലിൽ, രണ്ടു ശരീരങ്ങൾ ഒരു പുതിയ ഏകത്വത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞു ചേരുകയായിരുന്നു. ശ്വാസം നിലച്ചിരുന്നില്ല, എന്നാൽ ഇരുവർക്കും ഊർജ്ജം ഇരട്ടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. സ്വന്തമെന്ന തിരിച്ചറിവോ, സ്വയം വെട്ടിപ്പിടിക്കാനായതിന്റെ അഭിമാനമോ, അതോ ആ നിമിഷങ്ങളുടെ ഭൗതികസുഖമോ എന്താണ് ഈ ഊർജ്ജം നൽകുന്നതെന്ന് ഇരുവർക്കും വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു.

അവസാനം, നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന സമുദ്രം പോലെ ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ മറന്ന്, മായ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ഉള്ളിൽ നിന്നും വരുന്ന ആഹ്ലാദത്തിന്റെ ആ നാദങ്ങള്‍ അവളെ ഒരു ഉന്മാദത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിലെത്തിച്ചു.

ശേഷം, അല്പനേരത്തെ സ്തബ്ധത.

പിന്നെ, റോഹിത്തിന്റെ മെല്ലെയുള്ള ചലനങ്ങൾ, ഒപ്പം മായയുടെ പിടച്ചിലിന്റെ നിലയ്ക്കാത്ത അലകള്‍ - ആ അവസാനത്തെ അഗ്നിശകലങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും കെടുത്തുമ്പോഴത്തെ പ്രണയത്തിന്റെ പൊടിപടലങ്ങൾ.

ഒടുവിൽ, നിശ്ചലത. മുറിയുടെ ഇരുളിനോട് പൂർണ്ണമായും ഇഴുകിച്ചേർന്ന, ഒന്നായി മാറിയ രണ്ടു ഹൃദയങ്ങള്‍, ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ പുതഞ്ഞു, സുഖകരമായ ആ തളർച്ചയുടെ നനവുമായി.

എപ്പോഴോ, ഉറക്കം അവരെ തഴുകിത്തുടങ്ങി. ഈ പുതിയ പ്രഭാതത്തിന് മുന്നേ അത്രയധികം സംഭവങ്ങൾ കാത്തുകിടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല...

കട്ടിലിന്റെ ചൂടില്‍, ഉറക്കം തൊട്ടു തൊട്ടില്ലാത്ത പോലെ അവൾ അവനെ സ്വന്തത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. മായയെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ ആ മാറോട് ചേർത്ത് നിർത്തി റോഹിത്തും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴാൻ