Chapter Title : വർഷയുടെ വസന്തങ്ങൾ 1 [ആദിദേവ്]

വരണ്ടപ്പോൾ വെള്ളം കുടിക്കാനായി എഴുന്നേറ്റതാ”

“ഹോ.. കഷ്ടം…..”

“വീഴുന്നത് കണ്ട് വെട്ടി തിരിഞ്ഞ്, ഞാൻ കയറി പിടിച്ചതാ പ്.. പ. പ്… പക്ഷേ എൻ്റെ കൈയിൽ നിന്നില്ല..അമ്മയുടെ ഭാരം എ..എനിക്ക് താങ്ങാനായില്ല..വ.. വ്.. വീ.. വീണു..”

(ഏങ്ങലടിച്ച്, തൊണ്ട ഇടറി, ചൂണ്ട് വിറച്ചാണ് അവൾ അത്രയും പറഞ്ഞത്.)

“മോളെ..കുറച്ച് തണുത്ത വെള്ളം തന്നേ.”

(വർഷ ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് തണുത്ത വെള്ളം കൊടുത്തു.)

(വിശ്വനാഥൻ ശക്തിയായി സരസ്വതിയുടെ മുഖത്ത് തളിച്ച് വിളിച്ച.)

“ഏട്ടത്തിയെ.. ഏട്ടത്തി.. കണ്ണ് തുറന്നേ, ഇതു ഞാനാ വിളിക്കുന്നെ…” (കവിളത്ത് ചെറുതായി തട്ടി)

“കണ്ണ് തുറക്കുന്നില്ലല്ലോ. വർഷ മോളേ, വേഗം ഡ്രസ്സ്‌ മാറി വാ. എത്രയും പെട്ടന്ന് ആശുപത്രിയിൽ പോണം” (അതും പറഞ്ഞ് പൂ പറിക്കുന്ന ലാഘവത്തിൽ അമ്മയെ എടുത്തുയർത്തി, പുറത്തേക്ക് പോയി.)

വർഷയുടെ കണ്ണ് മിന്നി വികസിച്ചു. 45-ലും തളരാത്ത ആരോഗ്യം.

അവൾ ചുരിദാർ അണിഞ്ഞു ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി നോക്കുമ്പോൾ വിശ്വൻ അമ്മയെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ കിടത്തുന്ന പോലെ ബാക്ക് സീറ്റിൽ കിടത്തി.

“വർഷാ.. ഒരു തലയിണ എടുത്തോ, തല നേരെ വയ്ക്കാനാ.”

വർഷ റൂമിൽ കയറി തലയിണ എടുത്ത്, വീടിൻ്റെ വാതിൽ പൂട്ടി ഇറങ്ങി.

“മോളെ, നീ പുറകിൽ ഇരുന്നോ.”

വർഷ കാറിൻ്റെ പുറകിൽ കയറി, മടിയിൽ തലയിണ വച്ച് അമ്മയുടെ തലയെടുത്ത് വെച്ച്, സരസ്വതിയെ ചുറ്റി പിടിച്ചിരുന്നു.

“ശരി, അങ്കിൾ പോകാം, വണ്ടിയെടുക്ക്.”

അയാൾ വേഗത്തിൽ കാറോടിച്ച് ആശുപത്രിയിൽ എത്തി.

കാറിൽ നിന്ന് അമ്മയെ എടുത്ത് കൊണ്ട് ഓടി ഡോക്ടറിൻ്റെ അടുത്തെത്തി.

പരിശോധനയ്ക്കു ശേഷം, മരുന്ന് കുറിച്ച് കൊടുത്തു.ഡോക്ടർ എന്തൊക്കയോ അയാളോട് പറഞ്ഞിട്ട്,