Chapter Title : വർഷയുടെ വസന്തങ്ങൾ 1 [ആദിദേവ്]

അയാൾ പറഞ്ഞു –

വിശ്വനാഥൻ: ഈ സ്വിഫ്റ്റ് കാർ ഇവിടെ കിടന്നോട്ടെ, ഞാൻ പുതിയൊരു വലിയ കാർ വാങ്ങുന്നുണ്ട്.

അതിനു ശേഷം ഫോണിൻ്റെ ടോർച്ച് തെളിച്ച് വിശ്വൻ നടന്നകലുന്നത് കണ്ണിൽ നിന്ന് മായുന്നത് വരെ അവിടെ നിന്നു. പിന്നെ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചു.

അപ്പോൾ വരുൺ വിളിച്ചു. ഇന്നത്തെ സംഭവം പറഞ്ഞപ്പോൾ 2 മണിക്കൂർ അവൾ അവൻ്റെ വായിലെ തെറി കേട്ടു. പക്ഷേ അതൊന്നും അവളെ വേദനിപ്പിച്ചില്ല.

മുറിയിൽ ചെന്ന്, ലൈറ്റ് അണച്ച് പുതച്ചു മൂടുമ്പോൾ പെട്ടന്ന് ഒരു ഫോൺ കോൾ.

ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു.

പിന്നെ വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ച് കിച്ചണിൽ പോയി. ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് വൃത്തിയാക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന 3 ക്യാരറ്റിൽ ഒരെണ്ണം എടുത്തു. പതിയെ നടന്ന് മുറിയിൽ വന്ന് കതകടച്ചു. ബാത്‌റൂമിൽ കയറി പൈപ്പ് തുറന്ന് ബക്കറ്റിലേക്ക് വെള്ളം പിടിച്ചു.

ബക്കറ്റിലേക്ക് വെള്ളം വീഴുന്നത് പോലെ അവളുടെ സീൽക്കാരമുയർന്നു..

*****

വിശ്വനാഥൻ്റെ ഭാര്യ വത്സലയുമായി വർഷയ്ക്ക് നല്ല അടുപ്പമുണ്ട്. സമയം കിട്ടുമ്പോഴും, സരസ്വതി വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോഴും അവിടെ പോകാറുണ്ട്. വത്സലയ്ക്കും അവളോട് വലിയ കാര്യമാണ്.

ഒരു ദിവസം വർഷ രാവിലെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി. നീല നിറത്തിലുള്ള ടോപ്പും, വെള്ള പാന്റും, കൈയിൽ ഹാൻഡ് ബാഗും, ഒരു സ്വർണ വച്ചും കെട്ടി, അതീവ സുന്ദരിയായി പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ –

“വർഷേ….” എന്നൊരു വിളി.

തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോൾ മൃദുല.

“എന്താടി?”

“നീയെവിടെ പോകുവാ?”

“ഞാൻ ബാങ്കിൽ വരെ..വരുണേട്ടൻ പൈസ അയച്ചത് എടുക്കാൻ.”

“എടി.. എനിക്കൊരു രണ്ടായിരം രൂപ താടി. വൈകിട്ട് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ നിൻ്റെ കൈയിൽ തന്നെ തരാം.”

“മറക്കാതെ തരണേടി..”

“ഉറപ്പ്, വൈകിട്ട് തരും.”

മൂന്നു മണിയായപ്പോൾ മൃദുല തിരിച്ചു വന്നു, വർഷയെ വിളിച്ചു. സരസ്വതി ആണ് ഇറങ്ങി വന്നത്.

“എന്താടി മൃദുലെ?”

“വർഷ വന്നില്ലേ അമ്മേ?”

“ഇല്ല മോളേ, രാവിലെ പോയതാ. ഇതു വരെയും വന്നില്ല. ചിലപ്പോ വത്സലയുടെ അടുത്ത് കേറിക്കാണും.”

“അതെങ്ങനെ ശരിയാകും? അങ്കിളും ആന്റിയും അവിടില്ല, കുമളിക്കു പോയിരിക്കുവാ.”

“എന്നാൽ എനിക്കറിയില്ല മോളേ..നീയൊന്നു പോയി നോക്ക്.”

“ആ..