Chapter Title : വശീകരണ മന്ത്രം 10 [ചാണക്യൻ]

ശിവയെ യതീന്ദ്രന്റെ സമീപം മാലതി പറഞ്ഞു വിട്ടു.

ശിവയെ കണ്ടതും അദ്ദേഹത്തിൻറെ മുഖത്തു വാത്സല്യം കളിയാടി.

അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പുണർന്നു.

ഒരച്ഛന്റെ കരുതൽ പോലെ.

"ശിവ മോള് ഏട്ടത്തിയമ്മയെ പോലെ തന്നാണല്ലേ കാണാൻ "

യതി അവരോടായി ചോദിച്ചു.

"അതേ ഇളയച്ഛ അമ്മയുടെ അതേ കട്ടാ"

ബാലരാമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുമലിൽ പറ്റി പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന തോൾ സഞ്ചി വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഹ്മ്മ് സന്തോഷം...എവിടെ മൂത്തയാളെവിടെ?"

യതി അവിടെയുള്ള ആൺ പ്രജകളെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി.

"മോനെ ആനന്തൂ ഇത്രടം വരെ വാ "

മാലതി അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു കൂവി.

അവരെ കാണാഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും അവൾ അലറി വിളിച്ചു.

പക്ഷെ യതീന്ദ്രൻ അവളെ തടഞ്ഞു.

"മാലതി സമയമുണ്ടല്ലോ വിശദമായി അവരെ പിന്നീട് കാണാം അകത്തേക്ക് വാ"

"അയ്യോ ഇളയച്ഛ ഞങ്ങൾ പോകാനായി ഇറങ്ങുവായിരുന്നു "

മാലതി സങ്കോചത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"നീയെങ്ങോട്ടാ പോകുന്നെ ഈ ബാഗോക്കെ ആയി"

"ഞങ്ങൾ പട്ടണത്തിലേക്ക് പോകുവാണ്... അവിടെയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ...കുറച്ചു ദിവസം മുൻപേ വന്നതാ....ഇപ്പൊ പോകാൻ സമയമായി ഇളയച്ഛ"
"
എങ്കിലും മാലതി നീ ഇപ്പൊ പോയാൽ അതും ഭൂമി പൂജ അടുത്തിരിക്കുന്ന സമയത്ത്"

യതി ഒന്നു പറഞ്ഞു നിർത്തി അവളെ നോക്കി.

"അപ്പൊ ഇളയച്ഛൻ ഭൂമി പൂജയ്ക്കായി വന്നതാണോ?"

മാലതി സംശയത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി.

"അതേ മോളെ കൂടെ എല്ലാവരെയും കാണാമെന്നു വച്ചു ഇത്തവണ ആരാ ഏട്ടാ ഭൂമി പൂജയ്ക്ക്?"

യതീന്ദ്രന്റെ നോട്ടം മാലതിയിൽ നിന്നും ശങ്കരനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

"ബാലരാമന്റെ മകനാടാ ശിവജിത്ത്"

"എന്നിട്ട് ആളെവിടെ കണ്ടില്ലല്ലോ?"

"ജിത്തൂ ഇങ്ങോട്ട് വാ "

കുറച്ചപ്പുറം മാറി നിക്കുന്ന ശിവജിത്തിനെ നോക്കി ബലരാമൻ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു.

അവൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി വന്നു.

"ഇതാ ഇളയച്ഛ എന്റെ മകൻ ശിവജിത്ത്"

തന്റെ മകനെ പിടിച്ചു ബാലരാമൻ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ നിർത്തി.

"ഹ്മ്മ് മിടുക്കൻ ബാലരാമന്റെ അതേ രൂപം ഭാവം....ദേവിയുടെ അരുളിപ്പാട് ആവും അല്ലെ?"

യതീന്ദ്രൻ അവരെ നോക്കി.

"അതേ ഇളയച്ഛ"

"ദേവിക്ക് തെറ്റു പറ്റില്ല...ഹ്മ്മ് നല്ലത്...മോന് എല്ലാം അറിയുന്നതല്ലേ..അവരെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ മനസ് കൊണ്ടും ശരീരം