Chapter Title : വശീകരണ മന്ത്രം 12 [ചാണക്യൻ]

വന്ന വഴിയേ തിരിച്ചു പോയി.

അനന്തു പോയി കഴിഞ്ഞതും മീനാക്ഷി രാധികയെ നോക്കി.

അവൾ അനന്തു പോയ ഭാഗത്തിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് മനം മറന്നിരിക്കുവാണ്.

"ഡീ "

മീനാക്ഷി കോപത്തോടെ അവളുടെ കൈക്ക് തട്ടി.

അപ്പോഴാണ് രാധിക സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നത്.

"എന്റെ ചെറുക്കനെ കണ്ണു വയ്ക്കുന്നോ?"

രാധികയുടെ പ്രവൃത്തി ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടിൽ അവൾ ഇടുപ്പിൽ കൈ കുത്തി വച്ചു അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.

"എന്റെ പോന്നു മോളെ ഇതുപോലൊരു ഇടിവെട്ട് സാധനത്തിനെ ഇവിടെ വച്ചിട്ടാണോ നീ നടക്കുന്നത്..............................എടി ഞാനിവനെ കെട്ടിക്കോട്ടെ..............................ഈ സുന്ദരകുട്ടപ്പനെ എനിക്ക് ജീവിത കാലം മുഴുവൻ വേണം "

രാധിക ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു തീർത്തു.

"ഉവ്വാ ഇമ്മിണി പുളിക്കും................................അവനെ ഞാനാർക്കും വിട്ടു കൊടുക്കില്ല "

മീനാക്ഷിയും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.

"എടി എങ്കിൽ അവനുമായിട്ട് ഒരു കളിയെങ്കിലും സെറ്റ് ആക്കി താടി..............................എന്നിട്ട് നീയവനെ കെട്ടുവോ ഒക്കത്തു വെക്കുവോ എന്തേലും ചെയ്യ്"

"ഒന്നു പോടീ അവനെ ഞാൻ ആർക്കും വിട്ടു തരില്ല"

മീനാക്ഷി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞതും രാധിക ഒന്നു കുഴഞ്ഞു.

പക്ഷെ അവളിലെ വാശിക്കാരിയെ മീനാക്ഷിയുടെ വാക്കുകൾ തൊട്ടുണർത്തി.

ഇനി എന്ത് ചെയ്തിട്ടായാലും ആ ചെക്കനെ തനിക്ക് സ്വന്തമാക്കണം.

അവനെന്റെ ഉപ്പ് നോക്കിയ ശേഷം മാത്രേ മീനാക്ഷിക്ക് താനവനെ വിട്ടു കൊടുക്കു.

അതുവരെ തനിക്ക് കൊതിതീരുവോളം അവനുമായി രതിയിൽ ആറാടണം.

എന്നിലെ കാമയക്ഷിയെ അവൻ കരലാളനങ്ങൾക്കൊണ്ടും ചുംബനങ്ങൾകൊണ്ടും അഴിച്ചു വിടണം.

ഒരു പട്ടിയെ പോലെ തന്റെ കാൽ അവനെ ക്കൊണ്ട് നക്കിക്കും.

ഇതെന്റെ വാശിയാ മീനാക്ഷി.

രാധിക ആത്മഗതം പറഞ്ഞു.

ശേഷം നിതംബവുമാട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ താഴേക്ക് പോയി.

മീനാക്ഷി കത്തുന്ന കോപത്തോടെ വാതിൽ പാളികൾ ശക്തിയിൽ കൊട്ടിയടച്ചു.

രാധിക ഇങ്ങോട്ട് വരുംവരെ ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷ തനിക്ക് ഉണ്ടായിരിന്നു.

അവളിലെ വശീകരണ മന്ത്രം എന്ത് വില കൊടുത്തും സിദ്ധിക്കണമെന്നും തോന്നിയിരുന്നു.

എല്ലാം അനന്തുവിന് വേണ്ടി.

പക്ഷെ കണ്ടില്ലേ താൻ ഇപ്പൊ അവളുമായി ഉടക്കിലായി.

ശോ ആ അഞ്ജലിയെ കാണുമ്പോ അസൂയ തോന്നുന്നു.

ഒരു മന്ത്രവും കുന്തവുമില്ലാതെ എത്ര ഈസിയായിട്ടാ അനന്തുവിനെ വളച്ചെടുത്തെ........

സമ്മതിക്കണം.

മീനാക്ഷിക്ക് തന്റെ കലശലായ കോപത്തെ നിയന്ത്രിക്കുവാനായില്ല.