Chapter Title : വശീകരണ മന്ത്രം 13 [ചാണക്യൻ]

രണ്ടു നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾക്കപ്പുറമാണ് കൃഷ്ണൻ കുട്ടിയുടെ നാട്.

ശിവജിത്തിന്റെ ഭാവി വധുവിന്റെ ജന്മ ദേശം.

സ്വന്തം നാടുള്ള നിയോജകമണ്ഡലത്തെയല്ല അദ്ദേഹം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

ഒന്നര മണിക്കൂർ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം രാധിക സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കെത്തിച്ചേർന്നു.

കാറിൽ നിന്നുമിറങ്ങിയ രാധിക ഭൂമി ചവുട്ടി കുലുക്കി വീടിനുള്ളിലേക്ക് കേറിപ്പോയി.

മകളുടെ പോക്ക് കണ്ടപ്പോഴേ അതിലൊരു പന്തികേട് കുലശേഖരന് തോന്നിയിരുന്നു.

തല്ക്കാലം അത്‌ കാര്യമാക്കാതെ അയാൾ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് പോയി.

വിസ്തരിച്ചുള്ള കുളിയിലൂടെ യാത്രാക്ഷീണമകറ്റിയ ശേഷം അയാൾ ബാത്‌റൂമിന്റെ ഡോർ തുറന്നു വെളിയിലേക്കിറങ്ങി.

ഒരു ടവൽ കൊണ്ട് തല തോർത്തവെയാണ് മകൾ തന്റെ ബെഡിൽ കിടക്കുന്നത് കുലശേഖരൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്.

അഴിഞ്ഞു വരുന്ന മുണ്ട് ഒന്നു കൂടി വലിച്ചു മുറുക്കിയുടുത്തു കൊണ്ട് അയാൾ രാധികയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

നേരത്തെ വന്നപ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന വേഷമായിരുന്നില്ല അവൾക്ക്.

ഇപ്പോഴത് ഒരു പാവാടയും ടി ഷർട്ടും ആയിരിക്കുന്നു.

ബെഡിൽ നടു വളച്ചു വച്ചു കൈകൾ തലക്ക് മുകളിലേക്ക് നീട്ടി ആലസ്യത്തോടെ ആയിരുന്നു രാധികയുടെ കിടപ്പ്.

പാവാടത്തുമ്പ് കാൽ മുട്ടുകൾ വരെ ഊർന്നു കയറിയിരിക്കുന്നു.

വെണ്ണ കടഞ്ഞെടുത്ത പോലത്തെ തുടകളുടെ നേരിയ ദൃശ്യം കാണാം.

തൂവെള്ള നിറമുള്ള രോമരഹിത പാദങ്ങളും ചുവന്ന ക്യൂട്ടക്സിൽ മനോഹരമായിരിക്കുന്ന നഖങ്ങളുടെ ശ്രേണിയും കണങ്കാലിനെ ഒട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന തങ്കകൊലുസും കണ്ടപ്പോഴേ കുലശേഖരന് പണ്ടത്തെ കഥകളിൽ വായിച്ച യക്ഷി കന്യകകളെയാണ് ഓർമ വന്നത്.

തന്റെ മകളും ഒരു യക്ഷി സൗന്ദര്യമുള്ളവൾ തന്നെ.

കിടന്ന കിടപ്പിൽ ടി ഷർട്ടിൽ ആത്തക്ക പോലെ മുഴച്ചിരിക്കുന്ന കുചകുഭങ്ങളുടെ ഉയർച്ച താഴ്ചയും മുഖത്തും കൈകളിലുമായി നീണ്ടു കിടന്ന് ശയിക്കുന്ന മകളുടെ കാർകൂന്തലഴകും കുലശേഖരന്റെ ഉള്ളിലെ കാമാസക്തിയെ തൊട്ടുണർത്തി.

സ്വന്തം മകളാണെങ്കിൽ കൂടിയും അഴകുള്ള ഒരു കൊച്ചു ദേവതയുടെ ഈ ലാസ്യമായ കിടത്തം ഏതൊരാണിനെയും ഇളക്കാൻ പോന്ന വിധമായിരുന്നു.

ഉടുത്തിരിക്കുന്ന മുണ്ടിനുള്ളിലെ പൗരുഷം പതിയെ സട കുടഞ്ഞു എണീറ്റതും കുലശേഖരൻ ഒന്ന് പതറിപ്പോയി.

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും കുളിച്ചിറങ്ങി വന്ന അച്ഛനെ കണ്ട് ധൃതിയിൽ എണീക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴാണ് രാധിക ആ കാഴ്ച കാണുന്നത്.

അച്ഛൻ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന മുണ്ടിൽ ഒരാൾ തല പൊക്കി നിൽക്കുന്നത്.

അതു കണ്ടതും ചുണ്ടിലൂറുന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ