Chapter Title : വശീകരണ മന്ത്രം 9 [ചാണക്യൻ]

വിളളലിലൂടെ നേരിയ തോതിൽ വെളുത്ത പുക അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള ആ ഗുഹയിൽ മധ്യത്തിലായി എരിയുന്ന ഹോമാകുണ്ഡത്തിനു സമീപം അപ്സരസ്സിനെ പോലൊരുവൾ മിഴികൾ പൂട്ടി വച്ചു ധ്യാനനിമഗ്നയായിരുന്നു.

അവളുടെ അഭൗമ്യ സൗന്ദര്യവും കടഞ്ഞെടുത്ത അംഗലാവണ്യവും ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

അവളുടെ മേനിയോട് ചേർന്നു കിടന്ന പുലിത്തോൽ കൊണ്ടുള്ള വസ്ത്രം കാടിന്റെ വന്യത അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു.

ധ്യാനത്തിൽ ആണെങ്കിൽ കൂടിയും ആ പവിഴാധരങ്ങളിൽ ഒരു മന്ദഹാസം തൂകി നിന്നു.

പതിയെ അവർക്ക് മുന്നിലുള്ള ഹോമാകുണ്ഡത്തിലുള്ള തീജ്വാല ക്രമേണ ഇരട്ടിയായി വർധിച്ചു.

ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ തീ ജ്വാലകൾ ഉയർന്നതും ആ സ്ത്രീ നിശബ്ദമായി എന്തോ മന്ത്രിച്ചു.

മന്ത്രണം അവസാനിച്ചതും തീജ്വാലകൾ രൂപംകൊണ്ടു ഒരു ബാണമായി മാറി.

സ്വർണ വർണമായ ആ ബാണത്തിനു മുൻപിൽ വെളുത്ത താമരപ്പൂവ് ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.

ആ ബാണം പ്രത്യക്ഷമായതും സ്ത്രീ ധ്യാനം അവസാനിപ്പിച്ചു മിഴികൾ പതിയെ തുറന്നു.

തീയിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വർണ ബാണം കണ്ടു ആ മാൻപേട മിഴികൾ വിടർന്നു.

തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൾ ആംഗ്യം കാണിച്ചതും ആ ബാണം ധനുസ്സിൽ നിന്നും എയ്ത പോലെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.

അത് പോയി കഴിഞ്ഞതും ആ മുഖത്തു ക്രൂരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

ഗുഹയിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട ആ ബാണം മൈലുകൾ താണ്ടി ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു അവസാനം ദേശം ഗ്രാമത്തിലേക്കെത്തിച്ചേർന്നു.

ചായക്കടയിൽ ഇരിക്കുന്ന അനന്തുവിനെ കണ്ടതും തന്റെ ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തിയതും വ്യഗ്രതയിൽ അത് പാഞ്ഞു വന്നു അനന്തുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ചെന്നു തറച്ചു.

അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്ന ആ ബാണം ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല.

നെഞ്ചിൽ അസ്ത്രം തറച്ചതും പൊടുന്നനെ അനന്തുവിന് മനസ് സ്വബോധത്തിൽ നിന്നും ഉപബോധ മനസിലേക്ക് വഴിമാറി.

ഉപബോധ മനസിലൂടെ ആരോ തരുന്ന നിർദേശങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചു അവൻ അവിടെ നിന്നും എണീറ്റു.

നേരെ ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നതും പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന രാധയുടെ മുഴുത്ത നിതംബവും ബ്ലൗസിനും മുണ്ടിനും ഇടയിലൂടെ നേർത്ത ചാലു പോലെ കാണുന്ന വെളുത്ത് കൊഴുത്ത വയറിലുമാണ് കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞത്.

അത് കണ്ടതും അനന്തുവിന്റെ ഉള്ളിൽ മോഹം ഉദിച്ചു.

വെള്ളം തന്ന രാധയെ ചേർത്തു പിടിച്ചതും