Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 10 [ചെകുത്താൻ]

അവരെ ഞാൻ എത്തിക്കും... നിങ്ങളെ കെട്ടിയോന് പൈസയും പെണ്ണും അല്ലേ വേണ്ടേ... രണ്ടുമില്ലാതെ അയാളെയും ഞാൻ നിർത്തും... അയാൾ നിങ്ങളെ പുറകെ നായയെ പോലെ നടക്കും... എന്റെ പെണ്ണിന്റെ ചിരി മാഴ്ച്ചവരെ എല്ലാം ഇനി ഒരിക്കലും ചിരിക്കാത്ത വിധത്തിൽആക്കും ഞാൻ... അതിനെന്താ വേണ്ടതെന്നെനിക്ക് വെക്തമായി അറിയാം...

ഉമ്മച്ചി പേടിക്കണ്ട ഉമ്മച്ചീന്റെ മോളേ എനിക്ക് ജീവനുള്ളെടുത്തോളം ഞാൻ വിട്ട് പോവില്ല

അവളെന്താ ആരാ എന്ന് നിങ്ങളെ ആങ്ങളമാർക്ക് അറിയാത്തത് കൊണ്ടാ അന്നവളുടെ മനസ് നേരെ ആയിരുന്നേൽ നിങ്ങളെ ആങ്ങളമാരും കെട്ടിയോനും അടക്കം ഇപ്പോ അട്ടം(മച്ച്) നോക്കി കിടക്കുന്നുണ്ടായേനെ...

അവളും എന്റെ ചെക്കന്മാരും അടക്കം ഞാൻ പഠിപ്പിച്ച ആറുപേർ ഓരോരുത്തരും ശക്തമായൊരു പടക്ക് സമം അവർ ഒരുമിച്ച് നിന്നാൽ അവരൊരു പത്ത് പടക്ക് സമമാണവർ നിങ്ങളെ

ആങ്ങളമാർ അവളെ തല്ലാൻ ഒരു കൈ ഉയർത്തുന്ന സമയതിന്റെ പത്തിലൊന്നു പോലും വേണ്ട അവൾക്കവരെ കൊന്ന് തീർക്കാൻ

അതൊന്നും ആലോചിച്ചുമ്മച്ചി ടെൻഷനാവണ്ട എണീറ്റെ കുളിച്ചിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം

കപ്പയും മീൻ മുളകിട്ടതും എടുത്ത് തീൻ മേശയിൽ വെച്ച് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി പലപ്പോഴും ഉമ്മച്ചി എന്നെ നോക്കുന്നതും എന്തോ ചിന്തിക്കുന്ന അവരുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ചെറു ചിരി വിരിയുന്നതും കണ്ടു

ഉമ്മച്ചി എന്താ ആലോചിച്ചു ചിരിക്കുന്നെ...

ഒന്നൂല്ല...

പറഞ്ഞോ... ഇല്ലേ വാ കഴുകാതെ ഞാൻ പൂറ് നക്കും...

പോടാ... നല്ല അടിവെച്ചുതരും ഞാൻ... മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ ഇത്രേം വലിയ ആണൊരുത്താൻ ഇവിടെ കിടന്ന് എന്റെ കാല് പിടിച്ച് കരഞ്ഞത്...

ഞാൻ ചിരിച്ചു...

എന്താ ചിരിക്കുന്നെ... ഞാൻ അതാലോചിച്ചതായിരുന്നു നമ്മളാദ്യം കണ്ട ദിവസം...

ഓ...അതാണോ... ഈ ചിരി...