Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 14 [ചെകുത്താൻ]

വന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു കൈ നീട്ടി അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി

അഫീ...

മ്മ്...

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാനിവളെ തല്ലിപോയെടീ...

എന്താ ഇക്കാ...

അതപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ അറിയാതെ തള്ളിപ്പോയതാ...

അവളെ പിടിച്ചു മുന്നിൽ നിർത്തി

അഫി : വേദനിച്ചോ...

മുത്ത് : ചെറുതായിട്ടേ തല്ലിയുള്ളൂ...

അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു ഉമ്മവെച്ച അഫിയെനെ നോക്കി

അഫി : എന്താ ഇക്കാ അവൾ ചെറുതല്ലെ എന്തേലും തെറ്റ് കണ്ടാൽ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിയാൽ പോരേ തല്ലാണോ...

അഫീ അതിവൾ കാമ നാട്യം വായിച്ചു എന്നറിഞ്ഞപ്പോ അറിയാതെ ഏന്റെ കയ്യിന്നു പോയി...

അഫി ഞെട്ടലോടെ പിടഞ്ഞുമാറി അവൾക്കുനേരെ നിർത്തി ഭയത്തിലും ദേഷ്യത്തിലും വിറക്കുന്ന അവൾക്ക് മുന്നിൽ ഭയത്തോടെ നിൽക്കുന്ന മുത്തിനെ നോക്കി നിൽക്കെ

അഫി : നീ എന്താ മനസിലാകിയെ... കണ്ണിൽ കാണുന്നതെല്ലാം എടുത്ത് വായിക്കാം എന്നാണോ... എവിടുന്നാ നിനക്കത് കിട്ടിയേ...

അലറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഫിയുടെ കണ്ണുകളിലും മുഖത്തും നിറഞ്ഞ ദേഷ്യം കണ്ട് ഭയത്തോടെ മുത്ത് ഏന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ലെന്നു കണ്ട് മുത്ത് മുഖം കുനിച്ചു

അഫി : ഡി... നിന്നോടാ ചോദിച്ചേ... എന്താ വായിക്കണ്ടേ എന്നൊരു വ്യവസ്ഥയില്ലേ നിനക്ക്...

അഫി അലറിയതും അവളുടെ പിടി ഏന്റെ കൈയിൽ മുറുകി അഫിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുന്നു

മുത്ത് : അ... അത്... കാക്കു... കാക്കു... എന്നെ മൈന്റ് ചെയ്യാത്തോണ്ട്...

പിന്നെയും എന്തോ പറയാൻ വന്ന അഫിയെ ഞാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് വേണ്ടെന്നു കാണിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചെങ്കിലും ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്ന അഫി എന്നെ കാണുന്നില്ലെന്നു മനസിലാക്കി അഫിയെ തോണ്ടി വേണ്ടെന്നു കാണിച്ചു കണ്ണടച്ചു ദേഷ്യം അടക്കികൊണ്ട് അഫി അവൾക്കടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ച്

അഫി : മുത്തേ...

അവൾ പതിയെ തലയുയർത്തി അഫിയെ നോക്കി അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരിക്കുന്നു അഫി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു

അഫി : മോളേ... നീ എന്താ കാണിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നെന്നു വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ...

സോറി ഇത്താ...

പടച്ചോനെ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലാതെ ഇവളെ കാത്തോണേ ആയിരം യതീമുകൾക്ക് ഞാൻ ഭക്ഷണം കൊടുത്തോളാം...

പ്രാർത്ഥനയോടെ അവളെ തഴുകുന്ന അഫി

എന്നാലും ഏന്റെ മോളേ നീ ഇങ്ങനൊരു പണി ചെയ്യാമോ...

സോറി ഇത്താ...

മോള് എത്ര വരി വായിച്ചു...

മുഴുവനും വായിച്ചു...

യാ അല്ലാഹ്...

ഇനി അങ്ങനെ തന്നെ ഒരു ദിവസം വിടാതെ വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം വരികൾ ഓർമയിൽ നിൽക്കും എന്നവിശ്വാസത്തോടെ എന്ത്‌ വന്നാലും ഒരിക്കലും നിർത്തരുത്... ഇത്ത