Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 15 [ചെകുത്താൻ]

അവർ അവരാണ് തളരേണ്ടത്... കരയേണ്ടത് ഞങ്ങളല്ല അവരാണ് ദേഹം നൊന്തും മനസ് മുറിഞ്ഞും എല്ലാം ആർത്തലച്ചു കരയണം...

അവളുടെ നീളമുള്ള മുടിയിയകൾ മൂന്നായി ഭാഗിച്ചു ഓരോ ഭാഗവും പിരിച്ചു കയറുപോലാക്കി മൂന്നും ചേർത്തു മെടഞ്ഞെടുത്തു കഴുത്തിലെ മാല തലയിൽ കൂടെ ഊരിയെടുത്ത് വെള്ളി ചങ്ങല കിടയിലൂടെ കോർത്തു കെട്ടി മാല കഴുത്തിലിട്ടു കുളിച്ച് റെഡിയായി താഴേക്ക് ചെല്ലേ പർദയും തട്ടവുമിട്ട് ഒരു ടെസ്റ്റൈൽ കവർ നെഞ്ചോടടക്കി പിടിച്ചു ഫാത്തിമ ഭയത്തോടെ നിൽപ്പുണ്ട്

അഫിയെവിടെ...

വ... വന്നില്ല...

മുകളിലേക്ക് പോവാൻ തിരിയെ ഉറച്ച കാലടിയോടെ അവൾ താഴേക്കിറങ്ങി വന്നു എന്നെ നോക്കി

പോവാം...

മ്മ്...

ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങെ അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുന്ന ഫാത്തിമയെ നോക്കി

നിനക്കിനി ആരതി എടുക്കണോ... വന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറ്...

അഫിയുടെ അലർച്ച കേട്ടതും ഫാത്തിമ എങ്ങനെയോ പുറത്തെത്തി അഫി വാതിലിൽ പൂട്ടി താക്കോലെടുക്കുമ്പോയേക്കും ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വഴിയിൽ ആരും പരസ്പരം ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല

കുതിച്ചു പായുന്ന വണ്ടിയിലിരിക്കുന്ന രണ്ടുപേരുടെ മനസ് പ്രതികരമാണേൽ കാര്യമെന്തെന്നറിയാത്ത ഫാത്തിമയുടെ മനസിൽ ഇനി എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോവുന്നതെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു

അഫിയുടെ വീട്ടു മുറ്റത്ത് വണ്ടി ചെന്ന് നിന്നതും ഡോർ തുറന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ അവൾ വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്ന ഫാത്തിമയെ വലിച്ചിറക്കി കവിളിൽ കുത്തിപിടിച്ചു വണ്ടിയിലേക്ക് ചേർത്തു

അടങ്ങിയൊതുങ്ങി പറയുന്നതനുസരിച്ചിവിടെ നിന്നോണം... എന്തേലും കുനിഷ്ട്ട് കാണിച്ചാൽ പച്ചക്ക് കത്തിക്കും...

അഫീ... വേണ്ട... വിട്ടേക്ക്...

അവളവരെ വിട്ടകത്തേക്ക് വീടിനു നേരെ നടക്കെ അവൾ ഫാത്തിമയെ കുത്തിപിടിച്ചതുകണ്ട് അച്ചുവിനെയും എടുത്തോണ്ട് മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ ഉമ്മച്ചി അവളുടെ ദേഷ്യം കണ്ട്

എന്താ