Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 15 [ചെകുത്താൻ]

(കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട്) "നശിച്ചു പോകുവെ ഉള്ളൂ നാശങ്ങൾ... " (തുടച്ചിട്ടും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീര് തുടച്ചു പിറുപിറുക്കുന്ന അവളെ നോക്കി) എങ്ങോട്ടും പോവണ്ട... ഉണങ്ങും വരെ കാലിടേണ്ട...

ഉപ്പ : (പൗഡർ ഇടുന്ന അവളുടെ തലയിൽ തലോടി കൊണ്ട്) വിഷമിക്കാൻ മാത്രമൊന്നൂല്ല മോളേ... ഇതിനൊക്കെ കണ്ണ് നിറച്ചാലെങ്ങനാ... മോളൊരു ഡോക്ടറല്ലേ... തറഞ്ഞതും മുറിഞ്ഞതുമൊക്ക എത്ര കാണുന്നതാ...

മിണ്ടാതെ വന്നേ... വന്ന് ചായകുടിക്ക്... എന്നിട്ട് മരുന്ന് കഴിക്കണം... (കസേരയിൽ നിന്നും പിടിച്ചെണീപിച്ചു താങ്ങിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു)

ലക്ഷ്മി യും ഇത്തയും ഭക്ഷണോം വെച്ച് ഞങ്ങളെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട് ഞങ്ങളും ചെന്നിരുന്നു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ റിയ കയറി വന്നു

വാടീ ഇരിക്ക്...

ഞാൻ കഴിച്ചതാ നിങ്ങള് കഴിക്ക്...

അവളകത്തേക്ക് പോയി

സദീഷേട്ടൻ : അതാരാ...

ഉപ്പ : ഇവളെ ഫ്രണ്ടാ...

ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അഫി ഉപ്പാനെ മുന്നിലെ ചെയറിൽ കൊണ്ടിരുത്തി മുറിവുണങ്ങാനുള്ള ഗുളികയും എടുത്ത് കൊടുക്കേ റിയ എല്ലാർക്കും കട്ടനുമായി വന്നു

അതും കുടിച്ചു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വന്നു

പാത്തു : മാമാ ഫോൺ താ...

അവളെ പിടിച്ച് മടിയിലിരുത്തി

എന്തിനാ പാത്തൂട്ടിക്കിപ്പോ ഫോൺ...

പാത്തു : യു ട്യൂബ് കാണാൻ...

പാത്തൂട്ടീ... ഫോണിൽ കളിച്ചിരുന്നാൽ മടിയന്മാരായിപ്പോകും അതോണ്ട് നമുക്ക് ഫോണിൽ ദിവസോം ഒരു മണിക്കൂർ അത് മതി...

എന്നെ നോക്കുന്ന അവളെ നോക്കി

ഇപ്പൊ മാമന്റെ മക്കള് മുറ്റത്ത്പോയി കളിച്ചോ...

അഭി : ഞാള സൈക്കിളുംമേ കയറ്റൂല...

അത് വല്യ സൈകിളല്ലേ... പാത്തൂട്ടിക്കും ആമിക്കും മാമൻ ചെറിയ സൈക്കിള് വാങ്ങിത്തരാട്ടോ... ഇപ്പൊ മാമന്റെ പൊന്ന് ചെല്ല് കളിച്ചോ...

മ്മ്...

പറഞ്ഞതും കേട്ടവര് പോയി

സതീഷേട്ടൻ : മക്കള് നല്ല അനുസരണയാണല്ലോ...

ഉപ്പ : ഭയങ്കര അനുസരണയാ... ഇങ്ങോട്ട് വാന്നു പറഞ്ഞാൽ അങ്ങോട്ട് പോവും... ഇത് അവൻ കൊഞ്ചിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നോണ്ട് പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കുന്നതാ...

കട്ടനും കുടിച്ചു സംസാരിച്ചോണ്ടിരിക്കെ

മുറിവുണ്ടെങ്കിൽ പിനെന്തിനാ പറമ്പിൽ പോയേ...

ഉപ്പ : ഞാനിപ്പോന്നങ്ങോട്ട് പോയേ ഉള്ളൂ...

അത് മനസിലായി ചായപോലും കുടിക്കാതെ പോയകാര്യമല്ലേ... തൊലിയൊക്കെ ഇളകിയിരിക്കുകയാ ഇനി അതുണങ്ങും വരെ എങ്ങോട്ടുമിറങ്ങേണ്ട...

അനു പോവുന്നതല്ലേ ഒന്നവിടെവരെ പോവണ്ടേ...

അത്