Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 17 [ചെകുത്താൻ]

എന്തോ ആവും...

എങ്കി ഉമ്മച്ചി ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തോ ഞാൻ അഫീടെ റൂമിപോയി ഷഡ്ഢിയും ബർമുടയും എടുത്തിട്ടു വരാം...

മ്മ്...

ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തിറങ്ങി വണ്ടിയിലേക്ക് കയറാൻ നിൽക്കുന്ന ഉമ്മച്ചി എന്നെ ഇറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു

എന്താ ഐശൂട്ടീ...

മ്ഹും...

ഉമ്മച്ചിയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു

പോവാം...

മ്മ്...

അവിടെ എത്തുമ്പോ വീട്ടുകാർ ഒഴികെ എല്ലാരും പോയിട്ടുണ്ട് സുഹൈലും ആദിയും ഒഴികെ വീട്ടുകാർ എല്ലാരും അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്

എല്ലാവരും മുറ്റത്തിരുന്നു സംസാരിക്കെ വിജയ് അവിടേക്ക് കയറിവന്നു

നിന്നെ കാണുന്നില്ലെന്നു പറയുന്നത് കേട്ടു... ഇവിടെ കല്യാണവുംവെച്ച് നീ എവിടെപോയികിടക്കുവായിരുന്നു...

അവനെന്നെ രൂക്ഷമായൊന്നുനോക്കി ലെച്ചുവിനോടായി

മാമീ... അമ്മയും അച്ഛനുമെവിടെ...

ലെച്ചു : അകത്തുണ്ട്...

അവൻ അകത്തേക്ക് പോയി

ഞങ്ങൾ സംസാരം തുടരെ ദാസനും ഷൈജയും അജയും വിജയും വെളിയിലേക്ക് വന്നു

നിങ്ങള് പോണില്ലേ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞു...

ഷൈജ : ദേ... ചെക്കാ... വന്നപ്പോതൊട്ട് തുടങ്ങിയതാ നിനക്ക് ഞങ്ങളോടുള്ള ചൊറിച്ചിൽ... നിനക്കെന്റെ സ്വഭാവം ശെരിക്കറിയില്ല... ഞങ്ങള് പോണോ വേണ്ടേന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ നീയാരാ... ഇറങ്ങിപ്പോടാ... (ദേഷ്യത്താൽ വിറച്ചു തുള്ളിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന അവൾ എന്നെ ഭസ്മമാക്കാൻ എന്നപോലെ തുറിച്ചുനോക്കി)

പെണ്ണുങ്ങളും അമലും അൽത്തുവും ബിച്ചുവും അവരെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യത്തോടെ അവരെ നോക്കെ

നീ ആരാണെന്നറിയാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല... പിന്നെ എന്റെ മെക്കിട്ടു കയറുംമുൻപ് നിന്റെ കെട്ടിയോനോടൊന്നു അഭിപ്രായം ചോദിച്ചേക്ക്... (ചെറു ചിരിയോടെ ഞാനതുപറഞ്ഞു)

അവൾ വീണ്ടും എന്തോ പറയാൻ വന്നതും അവരെ നോക്കി

ലെച്ചു : ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോവാൻ പറഞ്ഞാൽ പോയാൽ മതി അല്ലാതെ ഭാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട...

ബിച്ചു : എല്ലാരും കേൾക്കാനാ പറയുന്നേ... ഇനി ഈ തള്ള വാ തുറന്നാൽ ഇതുങ്ങള് നാലിന്റേം തല ഞാനടിച്ചുപൊളിക്കും...

ബിച്ചൂ അവിടിരുന്നേ... (അവനവിടിരുന്നതും അവരെ നാലുപേരെയും നോക്കി) നിങ്ങളോട് ഇവിടുന്ന് പോവാൻ പറഞ്ഞാൽ അങ്ങ് പോയാൽ മതി ഈ ഇരിക്കുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം അതിൽ ആരുപറഞ്ഞു പറയാൻ അവരാരാ എന്നൊന്നും നിങ്ങളുനോക്കണ്ട... എവിടെയാ പോവണ്ടേ എന്നുപറഞ്ഞാൽ പിള്ളാര്‌ കൊണ്ടുവിടും അല്ല ടാക്സി വിളിക്കണമെങ്കിൽ അതും ആവാം വെറുതെ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാതെ പോവാൻ നോക്ക്...

അവർ നാലുപേരും ദേഷ്യത്തോടെ അകത്തേക്ക് പോയി കുറച്ചുസമയത്തിനുശേഷം