Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 17 [ചെകുത്താൻ]

എന്ത് ഭ്രാന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ...

അവളെ ഞാൻ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചു

(എന്റെ കവിളിൽ തലോടി) ഞാനാ ഞാനാ കാരണം... ഞാൻ കാരണമാ...

പൊട്ടികരയുന്നവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു

കരയല്ലേ നൂറാ... നിന്റെ കണ്ണീര് എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല...

കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനത് പറയെ ഖാലിദിന്റെ കൈ വീണ്ടും ശക്തമായി തന്നെ എന്റെ മുഖത്ത് പതിച്ചു

ഞെട്ടലോടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും പിടഞ്ഞു മാറിയവൾ എന്നെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു ഖാലിദിനെ നോക്കി

തല്ലല്ലേ ഖാലിദ്... എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഖാലിദ്... ഇനി അവനെ തല്ലല്ലേ...

രണ്ടും കൂടെ ചാവാൻ പോയിട്ട് തല്ലല്ലേ എന്നോ... (ദേഷ്യത്താൽ വിറച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഖാലിദിന്റെ സ്വരം ഉയർന്നുകേട്ടു) നിന്നെ ഞാൻ തല്ലാത്തത് നീ അവന്റെ പെണ്ണായത് കൊണ്ടാ... ഇല്ലെങ്കിൽ നിനക്കും കിട്ടും...

എന്തോ പറയാൻ വന്ന നൂറയും കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഞാനും ഞെട്ടലോടെ ഖാലിദിനെ നോക്കി

ആരെ ഉമ്മാന്റെ പൂറ്റിലേക്കാ റെഡ് സിഗ്നൽ അടക്കം കട്ട് ചെയ്തു പോയേ... പറയെടാ... (ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള ചോദ്യത്തോടൊപ്പം അവന്റെ കൈ വീണ്ടുമെന്റെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു)

കൂടെയുള്ളവൻ ഖാലിതിനെ പിടിച്ചു വെക്കുകയും സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രെമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് പതിയെ ശാന്തനാവാൻ തുടങ്ങിയ ഖാലിദ് ഞങ്ങളെ ഒന്നിരുത്തി നോക്കി

ഞാൻ നിങ്ങളെ എന്തേലും പറഞ്ഞോ... നിങ്ങളിതെനോട് മറച്ചുവെച്ചതിൽ എനിക്ക് സങ്കടം തോന്നി അത് സത്യമാ... ചാവാൻ പോവാൻ മാത്രം ഇവിടെ എന്താ ഉണ്ടായത്...

അവനെ നോക്കെ

ഞാനാരാടാ നിന്റെ...

മറുപടി പറയാതെ അവനെ നോക്കിനിൽക്കെ

പറയ് നീ ഇപ്പോഴും എന്നെ ഖഫീലായിട്ടാണോ കാണുന്നെ...

അല്ല...

എന്റെ കാര്യം ഇവൾക്കറിയുന്നതല്ലേ... ഇവളത് നിന്നോട് പറഞ്ഞും കാണുമല്ലോ...

മ്മ്...

എന്നിട്ടും നിനക്കിതെനോട് പറയാൻ തോന്നിയില്ല...