Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 17 [ചെകുത്താൻ]
ഹൂക്കും പൊളിച്ചു പുറത്തു ചാടാൻ എന്നപോലെ തുറിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട് തിങ്ങിനിറഞ്ഞു തീർത്ത ചാലിലേക്ക് വിയർപ്പ് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നു കറുപ്പ് കലർന്ന ചുണ്ടുകൾ അല്പം വിടർന്നിരിക്കുന്നു കണ്ണുകൾ ഷർട്ടിടാത്ത എന്റെ ദേഹത്ത് പതിഞ്ഞു സ്വപ്നലോകതെന്ന പോലെയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ചിരിയോടെ കത്തി തളയാൻ തുടങ്ങി
നരാണേട്ടൻ അവിടില്ലേ ചേച്ചീ...
ഹാ...
എന്നിട്ടെന്താ ചേചിക്കൊരുഷാറില്ലാത്തെ...
അങ്ങേരുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും കണക്കാ...
അതെന്താ ചേച്ചീ അങ്ങനെ...
ഒന്നൂല്ല...
പറയെന്നേ...
മിണ്ടാതെ പണിയാൻ നോക്ക് ചെക്കാ...
മ്മ്... സമായാവട്ടെ പണിയണം...
ചേച്ചി എന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്നു നോക്കി ചേച്ചിയെ നോക്കിയല്ല പറഞ്ഞതെന്ന് കണ്ടതും ഇത്തിരി മുഷിപോടെ
നീ സമയോം നോക്കി നടക്കാണ്ട് വേകം തീർക്കാൻ നോക്ക്...
ചേച്ചി കാണെ തന്നെ ചേച്ചിയെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി
ഇതങ്ങനെ വേകം പണിഞ്ഞാൽ ശെരിയാവില്ല...
(അല്പം വിറച്ച ശബ്ദത്തിൽ) പിന്നേ...
സമയമെടുത്ത് നല്ല അടിച്ചു പണിയണം...
(കിതച്ചുകൊണ്ട് നോക്കി കുറുകും പോലെ) എങ്കി പണിയരുതോ...
സമയമാവട്ടെന്നെ...
(ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലിട്ട് നൊടിഞ്ഞ)എന്ത് സമയം എന്റെ പതിനാറോ... (എന്നത് വ്യക്തമായും കേട്ടെങ്കിലും അത് മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ)
ഏത് ചേച്ചീ...
ഒന്നൂല്ല...
അല്ല ചേച്ചിയെന്തോ പറഞ്ഞപോലെ തോന്നി
ഹും... നീ നിന്റെ പണിയെടുക്ക് ചെക്കാ... (അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് പെടലിനുമേൽ ദേഷ്യം തീർക്കാനെന്നപോലെ പിടിച്ചിളക്കുന്ന ചേച്ചിയെ കണ്ട് ചിരിവന്നു)
കത്തികളും കൊടുവാളും തളഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ ഫൗസി അരിവാളും കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നു
ഫൗസി : നിനക്കിതൊക്കെ അറിയുമോ...
ഇങ്ങനല്ലേ പഠിക്കുന്നെ... അല്ലേ ചേച്ചീ...
ചേച്ചി : ഓഹ്... എനിക്കറിയില്ല...
ഫൗസി : ചേച്ചി ഭയങ്കര ചൂടിലാണല്ലോ...
പിന്നേ... ചേച്ചി ചൂടായി നിക്കുവാ... ചിരട്ട കണലല്ലേ നല്ല ചൂട് കാണും... ഇങ്ങള്
💬 Comments
View all comments