Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 7 [ചെകുത്താൻ]

വൈകീട്ട് വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാ അവളോട് ചോദിച്ചേ...

എന്നിട്ടവളെന്തു പറഞ്ഞു

അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണെന്ന് പറഞ്ഞു... ഹഹഹ (ആർത്തു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) അപ്പൊ ഉമ്മാന്റെ മുഖമൊന്നു കാണണമായിരുന്നു ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒറ്റ പോക്കായിരുന്നു അടുക്കളയിലേക്ക് പിന്നെ എപ്പോഴത്തെയും പോലെ പിറുപിറുക്കലും കണ്ടിട്ടെനിക്ക് വന്നചിരി ഞാൻ എത്ര കഷ്ടപെട്ടാ പിടിച്ചുനിർത്തിയെ എന്നറിയുമോ. അവൾ പോയി കഴിഞ്ഞും അവളെ പറ്റി തന്നെ ആയിരുന്നു പിറുപിറുക്കൽ "അവളാരാ അവളില്ലേൽ എന്റെ മോന് വേറെ പെണ്ണ് കിട്ടില്ലേ അവളെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ് പോലും" എന്നൊക്കെ ഒറ്റക്ക് നിന്നുള്ള നൊടിച്ചിൽ കണ്ടിട്ട് പാവം തോന്നി

എന്തിന്... നിനക്കൊരിക്കലും തോന്നരുത്

പിന്നെ മോനിഷ്ടമാവും എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു അവളെ സെറ്റാക്കാൻ രാവിലെ മുതൽ മോന്റെ മഹത്വം പറഞ്ഞു വായിലെ വെള്ളം വറ്റിച്ചു അവസാനം അവള് വേറൊരുത്തന്റെ കെട്ടിയോളാണെന്ന് അറിയുമ്പോ ഉള്ള സങ്കടം കണ്ടാൽ പാവം തോന്നാതെ പിന്നെ സന്തോഷം തോന്നുമോ

ആർക്ക് തോന്നിയാലും നിനക്ക് പാവം തോന്നരുത്... തോന്നിയാൽ നീ സമാദാനിപ്പിക്കാൻ എല്ലാം ഉമ്മാനോട് പറയും

ഈൗ... പറഞ്ഞു

(അറിയാതെ കയ്യും കാലും ബ്രെക്കിലമർന്നു)എന്റുമ്മാ... (അറിയാതെ വിളിച്ചുപോയി)എന്താ... എന്താ നീയിപ്പോ പറഞ്ഞേ...

ഞാനുമാനോട് പറഞ്ഞൂന്ന്...

എല്ലാം പറഞ്ഞോ...

ഈ പറഞ്ഞു...

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു

അവളെ കെട്ടിയോന് പൊങ്ങില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു

അയ്യേ...ഇത്ത ഉമ്മാനോട് അങ്ങനെ തന്നെ പറഞ്ഞോ...

ആ.. അതിനെന്താ...

എന്നാലും ഉമ്മാനോടെങ്ങനെ

ഓഹ്... അതോ... ഞങ്ങള് പറഞ്ഞപോലെ പറഞ്ഞു തരാം മതിയോ

ഹാ... എങ്ങനേലും പറ

ഞാൻ : നിങ്ങളിങ്ങനെ നൊടിയാനും സങ്കടപെടാനും മാത്രമൊന്നുമില്ല

ഉമ്മ : എന്റെ മോനേ കിട്ടാനുള്ള ഭാഗ്യമാവൾക്കില്ല അല്ലാതെ എനിക്കെന്ത് സങ്കടം

ഞാൻ : നിങ്ങക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ നമുക്ക് ആലോചിച്ചുനോക്കാം അവൾക്കും ഷെബിയോട് താല്പര്യ കുറവൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല

ഉമ്മ : പോടീ അസത്തെ വേറൊരുത്തന്റെ കൂടെ കിടന്നോളയെ അവള് കണ്ടുള്ളൂ എന്റെ മോനെന്താടീ ഒരു കുറവ് ആരോഗ്യമില്ലേ സൗന്ദര്യമില്ലേ നല്ലജോലിയില്ലേ

ഞാൻ : അവളെ കെട്ടിയോനും ഇതൊക്കെയുണ്ട് ഇല്ലാത്തത് നിങ്ങൾ പറയാത്തൊരു കാര്യമാ (എന്റെ മുഖത്തുനോക്കുന്ന ഉമ്മാനെ നോക്കി) അവൾക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ കൊടുക്കാൻ വേണ്ടത് അവനില്ല പിന്നെ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം കളയേണ്ടെന്നു കരുതി അവൾ അവിടെ