Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 8 [ചെകുത്താൻ]

വിളിച്ച് ഒലിപ്പിച്ചോണ്ട് വരുന്നതിനൊത്തു തുള്ളിക്കൊണ്ട് നിന്ന് കൊടുക്കുന്ന കാണുമ്പോ കലി വരും എല്ലാത്തിനും കണ്ണ് ദേഹത്താ എല്ലാത്തിനേം പിടിച്ചു കിണറ്റിൽകിടുവാവേണ്ടീരുന്നെ(കാറ്റുപോലെ ചെറു ശബ്ദത്തിലുള്ള നൊടിച്ചിൽ കേട്ട്)

ദേവീ ലക്ഷ്മീ...

ഏ...എന്താ...

ഒന്നൂല്ല...ഒരു സംശയം

എന്തെ...

ആളെ കിണറ്റിലിട്ടു കൊല്ലാൻ സംഹാരമാണോ ഭാവം

(ഉരുണ്ട് താഴെ പോവുമെന്ന പോലെ കണ്ണ് വിടർന്നു) ഞാനാരെയും കിണറ്റിലിടുമെന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല

പറഞ്ഞെന്ന് ഞാനും പറഞ്ഞില്ല...

(വീണ്ടും കാറ്റു പോലുള്ള നൊടിച്ചിൽ)എന്തിന്റെ ചെവിയാണോ എന്തോ...

ചെവി എന്റേത് തന്നെയാ...

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ദേഷ്യത്തോടെ ചവിട്ടി കുലുക്കി നടക്കുന്ന അവളുടെ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്ന കുഞ്ഞു ചന്തികളെ കടന്ന് താഴേക്ക് തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുടി ചന്തികളിൽ മാറി മാറി തല്ലിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ അതും നോക്കി നടന്നു കല്ല് തറക്ക് മുകളിൽ ഉറപ്പിച്ച ശേഷം രണ്ടടി മാറി കെട്ടിനിടയിലിടാൻ മണ്ണെടുത്ത കുഴിക്കരികിൽ ഒരു വാഴ കൊണ്ട് വെച്ച്

ലക്ഷമീ...

ഓഹ്...

ഇയാളെ കൈ കൊണ്ട് ഇതാ കുഴിയിൽ വെച്ചേ എന്താവുമെന്നറിയാലോ...

അവൾ കുഴിയിലേക്ക് വാഴ വെക്കുമ്പോ അതുവരെ അകലെ നിന്ന് കിട്ടിയ മണം അരികിലായ് കിട്ടിയതും മായാ ലോകത്തെന്ന പോലെ ചേർന്നു നിന്നുകൊണ്ടവളുടെ ഗന്ധം മൂക്കിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റുമ്പോ പൊള്ളുന്ന വെയിലിൽ തണുത്ത കാറ്റിനെ എന്നപോലെ എല്ലാം മറന്നാസ്വദിച്ചുനിന്നുകൊണ്ടവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കെ പതിയെ അവളുടെ നെറ്റിയിലേക്ക് ചുണ്ടടുപ്പിച്ചു നെറ്റിയോട് ചുണ്ട് ചേർത്തു കണ്ണടച്ചു കൈ എന്റെ ഇടതു നെഞ്ചിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ ചുംബനമേറ്റുവാങ്ങിയ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ നിന്നും ചുണ്ടിനെ പിൻവലിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാം മറന്നു പരസ്പരം കണ്ണിലേക്കു നോക്കിനിൽക്കേ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഇടി മുഴങ്ങിയതും സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തു ചുറ്റും