Chapter Title : വഴിയാത്രയ്ക്കിടയിൽ [സണ്ണി]

രണ്ട് നോട്ടിനെയും കൈ രണ്ട് കൊണ്ടും മടക്കിപ്പിടിച്ച് വിരലുകൾ

കൊണ്ട് അവേശത്തോടെ തഴുകി.

“ശ്ശെ ... അതല്ല മോനെ കാര്യം, കയ്യെട് ..." ചേച്ചി പെട്ടന്ന് കൈ വിടുവിച്ചെങ്കിലും ആ മുഖത്ത് പത്തരമാറ്റ് ലജ്ഞ പയ്യെപ്പയ്യെ

വിടരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തെല്ലും പേടി തോന്നിയില്ല. മാത്രമല്ല ചുരുട്ടിയ കയ്യിലെ ആയിരം കണ്ട്

ചേച്ചി അവിശ്വസനീയതയോടെ

പുഞ്ചിരിക്കുന്നുമുണ്ട്.. ഒരു പക്ഷേ

ചേച്ചിക്ക് പേടിയായിരിക്കും..

സദാചാരക്കമ്മറ്റി കുറഞ്ഞൊരു

ഏരിയ ആണെങ്കിലും കെട്ടിയോനോ

ആങ്ങളമാരോ ഒക്കെ ചേച്ചിക്കും ഉണ്ടാവാമല്ലോ. .....

“ചേച്ചി പൈസ പോരെങ്കി ഇനീം

തരാ... ചേച്ചി ഒന്നിരുന്നാ മാത്രം മതി.

പിന്നെ ഇവിടെ ആരെ പേടിക്കാനാ

മാത്രവല്ല കുടയുമുണ്ടല്ലോ... നമുക്ക്

അവരെപ്പോലെയൊക്കെ...." ഞാൻ

ഗ്രഹണി പിടിച്ച പിള്ളാരെപ്പോലെ

ആർത്തി പിടിച്ച് എന്തൊക്കെയോ

വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..... ഇത്രയും നാളും

പേടി കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ് വെച്ച

പകൽമാന്യനെ എന്റെ ദാരിദ്ര്യം

കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു ......ചേച്ചിയെ

വല്ലാത്തൊരു ആർത്തിയോടെ

ഞാൻ നോക്കി.

“പിന്നെ .. എനിക്ക് ഒരു പറിയനേയും

പേടിയില്ല..!!! അതൊന്നുമല്ലെടാ

കാര്യം.." ചേച്ചി നെഞ്ചുവിരിച്ച്

പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി...!

ഇത്രയും നേരം തെല്ലൊരു നാണവും ശാലീനതയുമൊക്കെയായി നിന്ന

ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകളിൽ ഉറച്ച

തന്റേടം..! നടു നിവർത്തിപ്പറയുന്ന

ചേച്ചിയെ ഞാൻ അന്ധാളിച്ചു

നോക്കിയിരുന്നു പോയി..

“അതേ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ

പറ്റുന്നില്ലെടാ..." ചേച്ചിയുടെ ഭാവം കണ്ട് വാ പൊളിച്ച് നിന്ന പാവം

എന്റെ താടിക്കൊന്ന് തട്ടിയിട്ട്

ബാഗെടുത്ത് എന്റെ മടിയിലോട്ട്

വെച്ച് കുട മറച്ച് എന്നോട് ചേർന്ന്

ഇരുന്ന് ബാഗ് തുറന്ന് ആയിരം

അതിലേക്ക് താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പഴയ ശാന്തനാണഭാവം

പൂർണമായും തിരിച്ചെടുത്ത് എന്നെ നോക്കി മൃദുവായി പറഞ്ഞു.....

“എന്ത് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റണില്ലാന്ന്

ചേച്ചി.. ആയിരം രൂപ തന്നതോ"

ചേച്ചിയുടെ കുടയടുപ്പം കണ്ട് എന്റെ

നാവ് തിരിച്ചു വന്നു ...

“അതല്ലെടാ ചെക്കാ... സത്യമായിട്ടും

നിനക്കെന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് തന്നെയാണോ..!?."

ശബ്ദം താഴ്ത്തി നാണം പൊതിഞ്ഞ

കൂർത്ത നോട്ടത്തോടെ അടുത്തേക്കിരുന്നു കൊണ്ട് കറുത്ത കുടമറയത്തെ കറുത്തു മിനുത്ത

ചേച്ചിയുടെ

സംശയച്ചിരി പൂണ്ട ചോദ്യത്തിൽ താഴെ കായലിൽ ഓളം വെട്ടി....

തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിൽ മിന്നി

മിന്നുന്ന സന്തോഷത്തിന്റെയൊപ്പം

അവിശ്വസ്വനീയതയും... എനിക്ക്