Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 10 [ഗില്ലി ബാല]
തടഞ്ഞു..
“എന്റെ പൊന്ന് രമ്യേ പിള്ളേരല്ലേ വിട്ടേക്ക്..”
“എന്റെ പൊന്ന് ശ്യാമേ നീ കണ്ടതല്ലേ ഇവര് ചെയ്തത്…
എന്ത് കിട്ടിയാലും നശിപ്പിച്ചോളും.. “
“ഒരു ഫോണല്ലേ.. അത് നേരെ ആക്കാലോ..
നീയത് വിട്ടേ എന്റെ രമ്യേ..”
ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“എടാ എന്നാലും..
ഞാൻ ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞിട്ട് പുതിയതൊന്നു വാങ്ങാൻ പറയാ…”
അവർ അല്പം വിഷമം മുഖത്ത് കാണിച്ച് പറഞ്ഞു.
“അതിന്റെ ആവശ്യമൊന്നും ഇല്ല. നീ തല്ക്കാലം ഇത് അളിയനോട് പോയി പറയോന്നും വേണ്ട.
അവരിനി ആവർത്തിക്കില്ല.
അല്ലെ പിള്ളേരെ…”
ഞാനവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ഇനിയും തല്ല് കിട്ടോന്ന് പേടിച്ചാണോ എന്തോ.. അവർ ഒരേ സ്വരത്തിൽ
“ ഹാാാ….. ചെയ്യൂല മാമ…”
എന്ന് പറഞ്ഞു.. അതോടെ രമ്യ ഒന്ന് അടങ്ങി. അവൾ പിള്ളേരേം വലിച്ചു മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ നിലത്ത് വീണു കിടന്ന മൊബൈൽ എടുത്ത് നോക്കി. എന്തായാലും ജീവനില്ല..
പക്ഷെ ഇതൊക്കെ നോക്കി വേദു ഇരിപ്പുണ്ട്..
“ ഇതിന്റെ കാര്യത്തിൽ തീരുമാനം ആയി.
നിനക്കെ.. വേറെ നല്ലതൊന്നു വാങ്ങി തരാ.. “
ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“അതൊക്കെ അവടെ ഇരിക്കട്ടെ.
എന്റെ കെട്യോനിപ്പോ കുട്ടികളോടൊക്കെ നല്ല ഇഷ്ട്ടം ആണല്ലോ.”
അവളൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചപ്പോ ഞാൻ പതിയെ ചെന്ന് അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് നുള്ളി.
“ അത് പിന്നെ ഇല്ലാതെ ഇരിക്കോ.
ദേ അകത്ത് കിടക്കുന്ന ആളൊന്നു പുറത്തോട്ട് വന്നോട്ടെ.. ഇതിനേക്കാൾ ഒക്കെ ഇരട്ടിയുടെ ഇരട്ടി സ്നേഹം ഞാൻ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.. “.
ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“അപ്പൊ ഞാൻ പുറത്തായോ..?
എന്നേ വേണ്ടേ?”
അവൾ കുശുമ്പോടെ ചോദിച്ചു.
“അതെങ്ങനെ നിന്നെ
💬 Comments
View all comments