Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 11 [ഗില്ലി ബാല]

കൺമുന്നിൽ ഒരു ചലച്ചിത്രം പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

അമ്മ :- നീയിത് എവിടെ പോയി കിടക്കായിരുന്നടാ? അതും ഇത്ര രാവിലെ?

ശ്യാം :- ഞാൻ... ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതാ അമ്മേ. ചെറിയൊരു ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മ :- ഇങ്ങനെ തെണ്ടി നടക്കാതെ അവളെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ നോക്ക്. ഇന്നാ അവളുടെ ചെക്കപ്പിന് പോകേണ്ട ദിവസം.

ശ്യാം :- ഇന്നാണോ? ഇന്നലെ ഒന്ന് പറയണ്ടേ അമ്മേ?

അമ്മ :- ഇതൊക്കെ ഓർത്തു വെച്ച് സമയത്തിന് കൊണ്ടുപോകേണ്ടത് നീയാണ്, ഞാനല്ല. കെട്ടി കൊച്ചു വരാൻ പോകുന്നു, എന്നിട്ടും ചെറുക്കന്റെ കുട്ടിക്കളി മാറിയിട്ടില്ല. ഇനിയെങ്കിലും കുറച്ചൊരു ഉത്തരവാദിത്തം കാണിക്ക് ശ്യാമേ.

അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ഒരു ചമ്മലോടെ ചിരിച്ചു. കൂടുതൽ ഉപദേശം കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഞാൻ നേരെ റൂമിലേക്ക് കയറി. വേദു എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള മറുപടിയും, അവൾ എഴുതിവെച്ച ആ വന്യമായ കഥയുടെ ലഹരിയും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് മണിയോടെയാണ് ഞങ്ങൾ ചെക്കപ്പിനായി ടൗണിലെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്. വഴിയിലുടനീളം ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ എസി തണുപ്പിൽ വേദു എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

വേദു :- ഏട്ടാ…

ശ്യാം :- ആഹ്... പറ വേദൂ.

വേദു :- അല്ല... കഥ വായിച്ചിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല? രാവിലെ തൊട്ട് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്, ഏട്ടൻ അത് വായിച്ചോ അതോ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ഒഴിവാക്കിയതാണോ?

ശ്യാം :- അതൊന്നും ഓർമ്മിപ്പിക്കല്ലേ എന്റെ വേദൂ…

വേദു :- (മുഖം ചെറുതായൊന്ന് ഇരുണ്ട്) അതെന്താ ഏട്ടാ? ഇഷ്ടമായില്ലേ? അതോ