Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 12 [ഗില്ലി ബാല]

കൂറ്റൻ ചില്ലുജനലുകളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മുറിക്കുള്ളിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ തണുപ്പ് അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മനോഹാരിത നൽകി.

ഇടുമ്പൻ തോളിലിരുന്ന വലിയ ബാഗുകൾ വളരെ ലളിതമായി നിലത്തേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു. അവൻ ബഹുമാനത്തോടെ തലകുനിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മല്ലിക മുൻപോട്ടു വന്ന് തന്റെ നാടൻ ശൈലിയിൽ പറഞ്ഞു:

"സാറേ... ഊണ് എല്ലാം റെഡിയാക്കീറ്റുണ്ട്... എപ്പോ വേണേലും എടുത്തു വെക്കാം. നിങ്ങള് വന്ന് ഡ്രസ്സൊക്കെ മാറി തണുപ്പൊന്നു മാറ്റിയിട്ട് വന്നാൽ മത്യാകും..."

"ശരി മല്ലികേ, നീ പൊയ്ക്കോ... ഞങ്ങൾ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ താഴേക്ക് വന്നോളാം,"

ദേവൻ കാഷ്വൽ ആയി പറഞ്ഞു. ഇടുമ്പൻ ദേവനെയും വേദുവിനെയും ഒന്നു നോക്കി തലയാട്ടി, മല്ലികയെയും കൂട്ടി മുറി വിട്ടിറങ്ങി വാതിൽ അടച്ചു.

മുറിയിൽ രണ്ടുപേർ മാത്രമായി. വേദു സാവധാനം ആ വിശാലമായ ചില്ലുജനലിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വെളിയിലെ തണുപ്പ് കാരണം ഗ്ലാസിൽ കട്ടിയിൽ മഞ്ഞുവീണു മൂടിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ തന്റെ മൃദുവായ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചില്ലിലെ ഫോഗ് പതുക്കെ തുടച്ചു മാറ്റി. ആ തെളിഞ്ഞ വിരൽപ്പാടിലൂടെ വെളിയിലേക്ക് നോക്കിയ അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.

തോട്ടത്തിനു മുകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കട്ടിയുള്ള മൂടൽമഞ്ഞും, ഇടതൂർന്ന കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങളും, ദൂരെ നീലനിറത്തിൽ കാണുന്ന വനനിരകളും ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അവളുടെ മുന്നിൽ വിടർന്നു നിന്നു.

വേദു ആ കാഴ്ചയിൽ മുഴുകി നിൽക്കുമ്പോൾ, യാതൊരു ശബ്ദവുമില്ലാതെ ദേവൻ പുറകിലൂടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നെത്തി. അവൻ തന്റെ നീളമുള്ള, ഉറച്ച കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും മുറുക്കി, അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവന്റെ കനത്ത നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് വേദുവിന്റെ പുറകിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു മന്ദവികാരം അലയിപ്പിച്ചു. ദേവൻ തന്റെ തല താഴേക്ക് താഴ്ത്തി, അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ഇടതുവശത്തേക്ക് മൃദുവായി അധരങ്ങൾ അമർത്തി.

തണുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവന്റെ അധരങ്ങളുടെ ചൂടേറ്റതും വേദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ സ്വയം അടഞ്ഞുപോയി. അവളിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു ശ്വാസനിശ്വാസം പുറത്തുവന്നു.