Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 14 [ഗില്ലി ബാല]

അനുഗ്രഹിക്കട്ടെടാ..."

വണ്ടിക്കൂലി ലാഭിച്ച സന്തോഷത്തിൽ കോയയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. അയാൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

​സമയം വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി. രാത്രി 11 മണിയോടെ ചടങ്ങുകൾ ഓരോന്നായി അവസാനിക്കാൻ തുടങ്ങി. എത്തിയ ബന്ധുക്കളും നാട്ടുകാരും പിരിഞ്ഞുപോയി. മൈലാഞ്ചി രാവിന്റെ ബഹളങ്ങളെല്ലാം ഒടുങ്ങി പന്തലിലെ വെളിച്ചങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി അണഞ്ഞു.

​റംസിയെ ഒന്ന് ഒറ്റയ്ക്ക് കാണാനോ, പോക്കറ്റിലുള്ള  സമ്മാനം കൊടുക്കാനോ സാവകാശം കിട്ടിയില്ലല്ലോ എന്ന നിരാശയിൽ ഞാൻ വണ്ടിയുടെ താക്കോലുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞു. കോയയോടും മറ്റുള്ളവരോടും യാത്ര പറയാണ് വേണ്ടി ഞാൻ വീടിൻ്റെ വശത്തുകൂടി മുൻപിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്!

​ഹാളിനോട് ചേർന്നുള്ള റംസിയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ പാതി തുറന്നുകിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​അവിടെ, മുറിക്കുള്ളിൽ  ടേബിളിന് മുന്നിൽ റംസി നിൽക്കുന്നുണ്ട്! പരിപാടികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവൾ തട്ടമഴിച്ച് മാറ്റിവെച്ചിരുന്നു. കഴുത്തിലെ  മാലകളും മൂക്കുത്തിയും അഴിച്ച് മേശപ്പുറത്ത് വെക്കുകയാണവൾ. കയ്യിലെ മൈലാഞ്ചി കഴുകി നല്ല ചുവന്ന നിറത്തിൽ അവളുടെ മൈലാഞ്ചി ഡിസൈൻ തെളിഞ്ഞു കാണാം..

പച്ച അനാർക്കലിയുടെ കഴുത്തിറക്കത്തിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തും മാർദവമുള്ള മാറും മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ നിഴലിച്ചു കണ്ടു.

​വീട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം പിൻവശത്തെ അടുക്കള ഭാഗത്ത് ബാക്കി വന്ന ഭക്ഷണവും പാത്രങ്ങളും ഒതുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. മുൻവശത്ത് അധികം ആരുമില്ല!

കൂടുതലും കുട്ടികളാണ്…

​കല്യാണ തലേന്ന്…

ഇങ്ങനൊരു സന്ദർഭം കിട്ടുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല…ബുദ്ധി വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും കാമം എന്നേ അവളിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.

എന്റെ കണ്ണുകൾ ഞാൻ പോലും അറിയാതെ അവളുടെ അഴകുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു…

പച്ച നിറത്തിലുള്ള ആ വസ്ത്രത്തിൽ ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന വടിവോടെ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരം