Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 17 [ഗില്ലി ബാല]
ഉഫ്ഫ്…. ഇവളെയൊക്കെ ബനിയനും പാന്റീസും പിച്ചിിച്ചീന്തി, ഈ ചന്തികളെ രണ്ടും വശങ്ങളിലേക്ക് അകത്തി വെച്ച് എന്റെ ഉലക്ക പോലുള്ള സാധനം ഇതിനുള്ളിലേക്ക് അടിച്ചുകയറ്റണം! നിലവിളിക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ ആ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു ചപ്പി, നേരം പുലരുവോളം ഇവളെ പച്ചയ്ക്ക് തിന്നണം!'
ഇടുമ്പന്റെ മനസ്സിൽ കാമത്തിന്റെ അസുര താണ്ഡവം നടക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ക്രമാതീതമായി വേഗത്തിലായി. റാന്തൽ വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിലേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു…
നിലവറയിലെ ആ അപൂർവ്വ കാഴ്ചകളും കണ്ട് അന്തംവിട്ട് നിൽക്കുന്ന വേദു അവനോട് ചോദിച്ചു:
" ഇങ്ങനെ ഉള്ള അറയൊക്കെ ഈ ബംഗ്ലാവിൽ ഉണ്ടോ?"
"പണ്ടത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഉണ്ടാക്കിയ ബംഗ്ലാവല്ലേ മേഡം... ഇങ്ങനെ പല രഹസ്യ അറകൾ ഇവിടെയുണ്ട്."
അവൾ കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചു ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു:
"അപ്പൊ ഇതെന്തിനുള്ള അറയാ ശരിക്കും?"
"ഇത് മദ്യവും വീഞ്ഞും ഒക്കെ സൂക്ഷിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയ മുറിയാ... ഇവിടെ ഈ ഭരണികളിൽ ഒക്കെ കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നത് അത്യാവശ്യം പഴക്കമുള്ള വീര്യമുള്ള വീഞ്ഞാണ് മേഡം,"
ഇടുമ്പൻ വിശദീകരിച്ചു.
"അപ്പൊ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കാലത്തുള്ളതാണോ ഈ വീഞ്ഞൊക്കെ?"
അത്ഭുതത്തോടെ വേദു ചോദിച്ചു.
ഇടുമ്പൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ അല്ലെന്ന് തലയാട്ടി
"അത്ര പഴക്കമൊന്നും ഇല്ല മേഡം... ഒരു നാലഞ്ച് കൊല്ലത്തോളം പഴക്കമുള്ളതേ കാണൂ."
അവൾ ചുറ്റും നോക്കി അമ്പരന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ, ഇടുമ്പൻ അറയുടെ ഒടുവിലത്തെ തട്ടിന്റെ മുകളിലിരിക്കുന്ന orub ഭരണിയിലേക്ക് ചൂണ്ടിപ്പറഞ്ഞു
"ദേ അതാണ് നമ്മൾ എടുക്കാൻ വന്ന വീഞ്ഞ് ഭരണി!"
വേദു ആ ഭരണിയുടെ തട്ടിന്റെ പൊക്കം നോക്കി കൈകെട്ടി നിന്നു:
"ഇതിന് അത്യാവശ്യം പൊക്കമുണ്ടല്ലോ..."
"അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ മേഡത്തെ വിളിച്ചുകൊണ്ട്
💬 Comments
View all comments