Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 17 [ഗില്ലി ബാല]
അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞു. അവൾ അത് മുറുകെപ്പിടിച്ച് താഴേക്ക് വലിച്ചു.
"ഇതാ... നിന്റെ വീഞ്ഞ് ..." അവൾ ശ്വാസം എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഇടുമ്പൻ സാവധാനം അവളെ താഴെ നിലത്തേക്ക് കാലു കുത്തിച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാരം പൂർണ്ണമായി നിലത്തുറച്ച ആ നിമിഷം, അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ചന്തികൾക്ക് മുകളിലൂടെ താഴേക്ക് താഴ്ത്തി. വസ്ത്രത്തിന്റെ വിടവിലൂടെ ആ കൊഴുത്ത മാംസളതയെ അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി പതുക്കെ അമർത്തിത്തടവി.
വേദു ഭരണിയും പിടിച്ചു കിതച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ആ ചെറിയ മുറിയിൽ വേഗത്തിലായി. അവർ പരസ്പരം മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കി.
റാന്തൽ വിളക്കിന്റെ മഞ്ഞവെളിച്ചം നേരെ വീണിരിക്കുന്നത് വേദുവിന്റെ മുഖത്താണ്. ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ മഞ്ഞുതുള്ളി നനഞ്ഞ പനിനീർപ്പൂവുപോലെ വശ്യമായി തിളങ്ങി. റോസാപ്പൂ മണമുള്ള നേർത്തനാടൻ ചുണ്ടുകളുടെ ആകൃതിയും മാദകത്വവും കണ്ടപ്പോൾ ഇടുമ്പന്റെ ഉള്ളിൽ അവയെ ഒന്നു അമർത്തിപ്പിടിച്ചു ചപ്പിവലിക്കാനുള്ള അടങ്ങാത്ത ആർത്തി ഇരച്ചുകയറി.
"എനിക്ക്... എനിക്ക് പോകണം ഇടുമ്പാ..."
വേദു അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി അനക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് അന്നേരം യാതൊരു വിലയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇടുമ്പൻ മറുതൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നു ആ വീഞ്ഞുഭരണി വാങ്ങി പതുക്കെ മാറ്റി വെച്ചു. എന്നിട്ട് ഒട്ടും സമയം കളയാതെ തന്റെ രണ്ടു കൈകളും വേദുവിന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവളെ നേരെ തന്റെ ദേഹത്തോടു ചേർത്തു നിർത്തി.
"ഇടുമ്പാ... വേണ്ടാ..." അവൾ ചെറുതായി എതിർക്കാൻ നോക്കി.
ആ എതിർപ്പിന് യാതൊരു ശക്തിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം അല്പം
💬 Comments
View all comments