വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 4 [ഗില്ലി ബാല]

അവൻ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചുരുട്ട് ചൂണ്ടി, കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എന്നോട് അകത്തേക്ക് വരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

"ഗുഡ് ഈവനിംഗ് സാർ..."

ഞാൻ എന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ പരമാവധി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പ്രൊഫഷണലായി പറഞ്ഞു.

ദേവൻ ആ അഭിവാദനത്തിന് മറുപടിയൊന്നും നൽകിയില്ല. അവൻ തന്റെ കനത്ത കൈപ്പത്തി പതുക്കെ ഉയർത്തി, മുന്നിലിരുന്ന കസേരയിലേക്ക് ചൂണ്ടി ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞാൻ പതുക്കെ ആ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.

ഞാൻ ഇരുന്നതും, അവൻ തന്റെ ചുണ്ടിൽ കിടന്ന ആ ചുരുട്ട് പതുക്കെ കൈകളിലെടുത്തു. എന്നിട്ട് മുന്നിലെ ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ആഷ് ട്രേയിലേക്ക് അത് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ പുകയുന്ന ചുരുട്ട് ടേബിളിൽ കുത്തിക്കെടുത്തുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ തറഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ആ നോട്ടത്തിൽ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന എന്തോ ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് ആ വലിയ ക്യാബിന്റെ ഒരു കോണിൽ സോഫയിൽ മറ്റൊരാൾ കൂടെ ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. കോട്ടും സ്യൂട്ടും ധരിച്ച്, കയ്യിൽ ഒരു മാക്ബുക്കുമായി ഗൗരവത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു മുപ്പത്തഞ്ചുകാരൻ.

ദേവൻ തന്റെ കസേരയിലേക്ക് അല്പം ചാരിയിരുന്ന്, ആ വ്യക്തിയെ ചൂണ്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞു:

"ഇത് അലക്സ്... എന്റെ പേഴ്സണൽ പി.എ ആണ്. നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പിന്റെ പല വിദേശ ബ്രാഞ്ചുകളുടെയും ഫിനാൻഷ്യൽ ഓഡിറ്റിങ് മാനേജ് ചെയ്യുന്നത് അലക്സ് ആണ്."

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അലക്സിന് നേരെ കൈ നീട്ടി.

"ഹലോ അലക്സ്, ഞാൻ ശ്യാം... റീജിയണൽ എച്ച്.ആർ."

അലക്സ് എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് വളരെ തണുത്ത രീതിയിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.

"സാർ... എന്നെ  വിളിപ്പിച്ചത്? എന്തെങ്കിലും പുതിയ റിക്യൂട്ട്മെന്റ് ഫയൽസ് സൈൻ ചെയ്യാനുണ്ടോ?"

ഞാൻ ദേവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ദേവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ, വന്യമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അവൻ തന്റെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പേപ്പർ വെയ്റ്റിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ തട്ടി.

"അതിലേക്കൊക്കെ വരാം മിസ്റ്റർ ശ്യാം... അതിനു മുൻപ് എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുണ്ട്. നീ എത്ര വർഷമായി ഈ കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിൽ എച്ച്.ആർ ആയിട്ട്?"

ദേവൻ പരുക്കൻ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"ഇപ്പോൾ കൃത്യം അഞ്ച് വർഷമായി സാർ..."

ഞാൻ കൃത്യതയോടെ മറുപടി നൽകി.

"ഓഹോ... അഞ്ച് വർഷം! കുറഞ്ഞ കാലമൊന്നും അല്ലല്ലോ. അപ്പൊ ഈ അഞ്ച് വർഷം കൊണ്ട് നീ അത്യാവശ്യം നല്ല രീതിയിൽ ഉണ്ടാക്കിക്കാണുമല്ലോ അല്ലേടാ?"

ദേവന്റെ ആ ചോദ്യത്തിലെ 'ഉണ്ടാക്കിക്കാണുമല്ലോ' എന്ന പ്രയോഗവും, പെട്ടെന്ന് 'എടാ' എന്നുള്ള വിളിയും എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു. ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത രീതിയിലുള്ള പരുക്കൻ സംസാരം.

"സാർ... ഞാൻ എന്റെ അധ്വാനത്തിനുള്ള ശമ്പളവും അതിന്റെ ഫലവും കമ്പനിയിൽ നിന്ന് കൃത്യമായി കൈപ്പറ്റുന്നുണ്ട്. അതിൽ ഞാൻ തൃപ്തനാണ്,"

ഞാൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.