Chapter Title : ? വീണ ടീച്ചർ ?[കൊമ്പൻ]

കഴുകി തീൻ മേശയിൽ വേഗമിരുന്നപ്പോൾ, വീണ അവന്റെയൊപ്പം ഇരുന്നുകൊണ്ട് വെള്ള സെറാമിക് പ്ളേറ്റിൽ കുത്തരി ചോറും മോര് കറിയും മെഴുക്ക് പെരട്ടിയും എടുത്തു. അവൻ നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നത്പോലെ വേഗം കുഴച്ചുരുട്ടി കഴിക്കുമ്പോ വീണ ഒരു നിമിഷം അവനെ മതി മറന്നു നോക്കി. “മോന് ബീഫ് വേണോ?” “ഉണ്ടോ?” “ഫിഡ്ജിൽ ഇരിപ്പുണ്ടാവും അമ്മ ഇപ്പൊ ചൂടാക്കി തരാം...”

ശേഷം ബീഫ് വിളമ്പികൊണ്ട്, വീണയും അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു. അവളും അത്താഴം കഴിച്ചുകൊണ്ട് എച്ചിൽ പാത്രങ്ങൾ എല്ലാം കഴുകാൻ സിങ്കിലേക്കിട്ടു. അടുക്കളയിൽ പ വിരിച്ചു കിടന്നു കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്ന രമണി ചേച്ചിയെ ഒന്ന് നോക്കി, പാവം! എന്ന് ആത്മഗതം മൊഴിഞ്ഞു.

അനന്തു മുകളിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു, വീണ സാരി ദേഹത്ത് നിന്നും അഴിച്ചു മാറ്റുന്ന നേരത്ത ചുവരിലെ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോ കുറച്ചു മുൻപ് കണ്ട മകന്റെ രതിലീല അവളുടെ മനസിലേക്ക് ഇരമ്പി വന്നു. കാറിൽ തിരികെ വരുമ്പോ അനന്തുവിനോട് ക്ഷമിച്ചു എന്നസ്വയം വിശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോഴും….
പ്രിയയുടെ സുഖമുള്ള ആ കേഴൽ…
ഭാഗ്യമുള്ള പെണ്ണ്!!! അവളുടെ സ്‌ഥാനത് താനാവാൻ ഉള്ള യോഗം!! തനിക്കതുണ്ടാകുമോ????

അവളിലെ മാംസം തീനിയായ മൃഗം ആ നിഷിദ്ധമായ ചൂടിൽ ഉണരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കെട്ടിവെച്ച മുടിയവൾ അഴിച്ചിട്ടപ്പോൾ അത് നിതംബവും കടന്നു ആളില്ലാത്ത ഊഞ്ഞാൽ പോലെ ആടി.

അടക്കി വെച്ച വികാരമെല്ലാം സാധാരണ കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് വിരലിട്ടു തീർത്താണ് അവളുറങ്ങുക, അല്ലാത്ത പക്ഷം പഠിപ്പിക്കുന്ന പിള്ളേരോട് ആ കലിപ്പ് അവൾ തീർക്കേണ്ടി വരും! അത് വീണയ്ക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാം…..

പിറന്നപടി ബെഡിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട്, തലയിണയെ അവളുടെ തടിച്ചു വീർത്ത തുടകളുടെ ഇടയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അരക്കെട്ട് കൊണ്ട് തലയിണയുടെ മേലെ ഉരസുമ്പോ തലയിണക്കോ പൂറിനോ തീപിടിക്കാത്തതെന്താണ് അവളോർത്തു. വെള്ളരിക്ക പോലുള്ള മുലകളെ സ്വയം വായിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് കടിച്ചു വലിക്കുമ്പോ രണ്ടു വിരലിനെ അവൾ ആർത്തിയോടെ പൂറിലേക്ക് കയറ്റിയിറക്കികൊണ്ടിരുന്നു.

“ആഹ് …...അനന്തൂ!!!!!!!” എന്നവൾ ആദ്യമായി വിളിച്ച നിമിഷം, അവള്പോലും അറിയാതെ വിപിന്റെ പേരിനു പകരം വിളിച്ചുപോയതാണോ ? അല്ല!
തന്റെ പൊന്നോമന പുത്രൻ അബദ്ധതിൽ ഒരു പെണ്ണുമായി ചെയ്തതല്ല! അവനറിയാം പെണ്ണിനെ അറിഞ്ഞു പണിയാൻ, പ്രിയയുടെ കണ്ണുകൾ