Chapter Title : ? വീണ ടീച്ചർ ?[കൊമ്പൻ]

തുറന്ന അയാളുടെ ഉദ്ദേശം വീണയുടെ കുണ്ടിതുള്ളൽ കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു, ബൺ പോലെ കെട്ടിവെച്ച കറുകറുത്ത കറുത്ത പനങ്കുല മുടിയും തോളിൽ നിന്നും ഇറക്കി വെട്ടിയ വാടാമല്ലി നിറമുള്ള ബ്ലൗസും അവളുടെ മാംസളമായ മുതുകും കണ്ടപ്പോൾ വീണയെ കമിഴ്ത്തി കിടത്തി പൂറിൽ അടിച്ചുകയറ്റി, മുതുകിലെ ഇറച്ചി കടിച്ചു തിന്നാൻ അയാളൊരു നിമിഷമോർത്തുപോയി. ഭാർഗ്ഗവിയുടെ നടുവ് ഇന്നൊടിയുമെന്നു അയാള് മനസ്സിൽ ഊറി ചിരിച്ചു. PTA പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്ന സമയത്തു ടീച്ചറോട് ഒരിക്കൽ താൻ തന്റെ മോഹം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അയാളെ തെല്ലും ഭയക്കാതെ ചെരിപ്പ് കാണിച്ചത് അയാൾക്കിപ്പോഴും നല്ല ഓർമയുണ്ട്.

“അനന്തൂ...” അവനെ കണ്ടതും ചെയ്ത തെറ്റ് പൊറുത്തുകൊണ്ട്, വീണ ഉള്ളുരുകി വിളിച്ചു.

“അമ്മെ ….” അവനും ആ നിമിഷം വീണയെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോലാണ്, വീണക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയത്, ഇത്ര നേരം കാറിൽ വരുമ്പോ അവൻ എന്തെങ്കിലും തന്നെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് പറയുമോ എന്നാണ് കരുതിയത്.

“ടീച്ചറെ കഴിച്ചിട്ട് പോകാം...” സുജിത്തിന്റെ അമ്മ ഭാർഗവി കയ്യിലെ വെള്ളം സാരിത്തുമ്പുകൊണ്ടു തുടച്ചുകൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് വന്നു.

“ഇല്ല, അത്...അച്ചു അവിടെ വീട്ടിൽ തനിച്ചാണ്, ഞാൻ അനന്തുവിനെ ഇപ്പൊ കൂട്ടിയിട്ടു പോകാൻ വന്നതാണ്...”

അനന്തു വേഗം എണീറ്റുകൊണ്ട് വീണയുടെ ഉരുണ്ട കൈത്തണ്ടയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുലകളെ ആ സ്പര്ശനം ഇക്കിളി പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ…!” വീണ ഭാർഗവിയോടും രാജേന്ദ്രനോടും യാത്ര പറഞ്ഞപ്പോൾ ബൈക്ക് രാവിലെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചോളാം എന്ന് സുജിത് അനന്തുവിനോട് പറഞ്ഞു. രാജേന്ദ്രൻ തന്നെ ഇമ വെട്ടാതെ വെള്ളമിറക്കികൊണ്ട് നോക്കുന്നത് വീണക്ക് അലോസരമുണ്ടാക്കി. അവൾ വേഗം കാറിന്റെ ഡോർ ശക്തിയായി അടച്ചത്, അയാളുടെ മോന്തക്ക് പൊട്ടിച്ചതിനു തുല്യമായിരുന്നു.

ചെറുചാറ്റൽ മഴയിൽ, കാറിൽ ഇരുവരും തിരികെ വരുമ്പോ, അനന്തുവിന് അമ്മയോട് എങ്ങനെ/ എന്ത് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങണമെന്ന് ഒരൂഹമില്ലാതെ ഇരുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് വൈകാതെ എത്തിയപ്പോ 10 മണിയായിരുന്നു, രമണി അത്താഴം ഒരുക്കിയിരുന്നു. “അച്ചു എവിടെ?”

“കുഞ്ഞു കഴിച്ചു കിടന്നല്ലോ മോളെ….”

“ശെരി ചേച്ചി, പണി തീർന്നെങ്കിൽ ചേച്ചിയും കിടന്നോ.”

“അത്താഴം ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്, മോളെ...”

അനന്തു ടീഷർട്ട് ഊരി സോഫയിലേക്കിട്ടു, കയ്യും മുഖവും