Chapter Title : വീണയും ബക്കറും 4 [Lechu]

ഫോട്ടോ അവർക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തു രണ്ടു ദിവസമായി അയാൾ ലീവാണ് അതിനാൽ എത്രയും വേഗം വിവരങ്ങൾ അറിയിക്കാം എന്നും ഞങ്ങൾക്കുറപ്പുനൽകി

ഇക്ക എല്ലാം ഇങ്ങളോട് തുറന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിയ ഒരു ആശ്വാസം എന്താണെന്ന് അറിയാമോ ?

നിങ്ങളുംകൂടി ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷെ ഞാൻ ജീവിതംതന്നെ വേണ്ടന്നുവെച്ചേനെ ... പക്ഷെ മക്കളെക്കുറിച്ചാലോചിച്ചാൽ അതിനും കഴിയില്ലല്ലോ

ഞാൻ ഇക്കയുടെ അടുത്ത് കുറച്ചു നേരം അങ്ങിനെ ഇരുന്നു ... ഇക്ക ഞാൻ പോകാൻ നോക്കട്ടെ ... അതെ കുറച്ചു നേരത്തെ വരുമോ ?

എന്താ മോളെ ...

ഒന്നുമില്ല ഇക്ക ഇങ്ങള് അടുത്തുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു സമാധാനമാണ് ...

വരാം മോളെ ... എൻ്റെ മൊഞ്ചത്തി ...

മതി സോപ്പിടൽ കാര്യം പറ ...

ആ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടിട്ടു നിക്കുമോ ?

ഏത് ഇക്ക ? അന്ന് വാങ്ങിത്തന്നതോ

അതുതന്നെ

ഓക്കേ ... എൻ്റെ മുത്തിൻ്റെ ഒരു ആഗ്രഹമല്ലേ ഞാൻ നടത്താൻ പറ്റുമോന്ന് നോക്കട്ടെ

അതുമാത്രമല്ല

പിന്നെ

ആ അടിയിലുള്ള കാട് ഒന്ന് കളഞ്ഞേക്ക് ...

എന്തെ

നക്കാൻ സുഖം അതാണ്

ആയിക്കോട്ടെ മോനെ

മോളൂട്ടിക്ക് എന്തേലും വേണോ ?

വേണ്ടത് ഞാൻ എടുത്തോളം ...ഞാൻ ആ കവിളത്തു ഒരുമ്മകൊടുത്തു ... ഇനി ഒന്നും പറയേണ്ട അവൾ ഇപ്പൊത്തന്നെ ഒലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്

ഇക്ക എന്നെ ഒന്നുകൂടി അടുപ്പിച്ചു ... പിന്നെ ആ സാരിയോടുകൂടി ആ പിൻഭാഗത്തും ഞെരിച്ചപ്പോൾ ... മതി കുട്ടാ ... ഇനി ഞാൻ ഇങ്ങിനെനിന്നാൽ മോനെകൊണ്ട് പാലുംകുടിപ്പിച്ചിട്ടേ ഞാൻ പോകു

ഞാൻ റെഡിയാ

എനിക്ക് പറ്റാഞ്ഞിട്ടല്ലെടാ മുത്തേ .. വീട്ടിൽ ഇനിയും കാണാതിരുന്നാൽ ശരിയാകില്ല

ഞാൻ വണ്ടിയുമെടുത്തു അവിടെനിന്ന് പോന്നു ... ബക്കറിക്കയെ കാണാൻ പോകുന്നതിനുമുമ്പുള്ള വീണയായിട്ടല്ല തിരിച്ചു വന്നപ്പോളുള്ള ഞാൻ ...വന്നിട്ടു കുറേനേരം ആ ഷവറിനു കീഴെനിന്നപ്പോൾ ശരീരവും തണുക്കാൻതുടങ്ങി പിന്നെ എൻ്റെ ഇക്ക പറഞ്ഞതിനുപ്രകാരം അവിടെനിന്ന് എല്ലാം റിമൂവാക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ എൻ്റെ പൂർതടം കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് വിരലമർത്താൻ തോന്നിപോയി ... ഇത്ര ദിവസം മുടിയുടെ ആവരണം ഉള്ളതിനാലാണോ അവിടെ ഇത്രക്കും ചുമന്നിരിക്കുന്നത് ... ഇക്കയുടെ മുഖം അവിടേക്ക് വന്നതാലോചിച്ചപ്പോൾത്തന്നെ എനിക്ക് കുളിരുകോരി

ഇക്കയെ വിളിക്കാനായി ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു

ഇക്ക ...

എന്തെ എൻ്റെ കുട്ടാ

ഇക്ക ഇങ്ങളും അവിടത്തെ മുടിയെല്ലാം കളഞ്ഞുകൊണ്ടുവരുമോ

വരാം ... എൻ്റെ ബീവി പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വരാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ ?

ഞാൻ സാധാരണത്തെപോലെ രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണവും