Chapter Title : വീണയും ബക്കറും 5 [Lechu]

.... അവസാന ശരിയുംകൂടി ഞാൻ ചെയ്തതിനുശേഷമാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് ?

അപ്പോൾ സഞ്ജയും അവസാനിച്ചോ

അവസാനിച്ചു ...ഒപ്പം അവിടെനിന്നും അട്ടഹാസവും

എങ്ങിനെയാണുമനുഷ്യ നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രക്കും ചെയ്തുകൂട്ടി ഇങ്ങിനെ കൊലച്ചിരി ചിരിക്കാൻ കഴിയുന്നത്

ചിരിക്കും ...ഇനിയും ചിരിക്കും ... ഇത് എൻ്റെ ദിവസമാണ്

അപ്പോൾ നമ്മുടെ മകൾ സവിതയറിഞ്ഞാലോ ?

ഞാൻ ചെയ്തതോലോചിച്ചു എൻ്റെ മകൾ സന്തോഷിക്കും ...

സരിതയറിഞ്ഞാലോ ... എൻ്റെ പാവം മക്കൾ ഇത്രക്കും സ്നേഹിച്ചതാ നിങ്ങളെ എന്നിട്ടു അവരോട് ...
പെട്ടന്ന് എനിക്ക് ശരീരം വിറച്ചാടുന്നപോലെ ഞാൻ കസേരയിൽനിന്ന് എണീൽക്കാൻ നോക്കിയതും വീഴാൻപോകുന്നപോലെ ...ഭൂമിയിൽ കാൽപതിക്കാത്തപോലെ ...ടേബിൾ ചാരി ഞാൻ പതിയെ നിലത്തേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി ... ഞാൻ സവിതയെ വിളിക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ട് ...ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടോ എന്നുപോലും എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല .

പിന്നെ കണ്ണുതുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കാണുന്നത് ട്രിപ്പും ഇട്ടുകൊണ്ട് ... ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടക്കുന്നതാണ്

സവിതയും മുഖം കാടനെല്ലുകുത്തിയപോലെ വീർത്തിരിക്കുന്നു ...

മോളെ സവിത ഞാൻ എവിടെയാണ്

മോളെ എന്ന് വിളിച്ചു വന്നാൽ ഇനി അമ്മയാണെന്നെല്ലാം ഞാൻ അങ്ങ് മറക്കും

എൻ്റെ അച്ഛൻ നാട്ടിലില്ലല്ലോ പിന്നെ ആരാണ് തള്ളെ നിങ്ങൾക്ക് വയറ്റിലാക്കിയത്

മോളെ നീ എന്താണ് പറയുന്നത്

ഒന്നും അറിയില്ലല്ലോ ...പച്ചപ്പാവം

തള്ളെ നിങ്ങൾ ഗർഭിണിയാണെന്ന് ...ഞെട്ടേണ്ട ... നിങ്ങൾ അറിയാതെ ഒരിക്കലും ആകില്ലല്ലോ ,ഇനി ഇവിടെയിരുന്ന് കരഞ്ഞു നാട്ടുകാരെ അറിയിക്കേണ്ട .ആരാണ് ഇതിനുത്തരവാദി അതുമാത്രം അറിഞ്ഞാൽമതി

നീയും വലിയ ശീലാവാദിയാക്കല്ലേ ...നീ പ്രസവിച്ച കുട്ടി നിൻ്റെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടിയവൻ്റെ അല്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം

വേറെ ആരുടേയുമല്ല ...എൻ്റെ