Chapter Title : വീണയും ബക്കറും [Lechu]

. ഞാൻ വീണയെ കുറിച്ചുപറയുന്നത് നൂറിൽ പത്തുശതമാനംപോലും ആകുന്നില്ല ... എങ്കിലും പറയാം ... പഴയകാല മാസികകളിൽ പെണ്ണിനെവരക്കുന്നത് വീണയെ നോക്കിയിട്ടാണെന്നുപോലും തോന്നിപോകും ,

വട്ടമുഖവും ,വെളുത്തുതുടുത്ത ചുവന്ന ആ കവിൾത്തടവും ആരെയും വശീകരിക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളും ഒപ്പം ചെവിടിനും കവിളിനും ചേർന്നിരിക്കുന്ന ആ കറുത്ത മറുകും അതിൽ തെളിഞ്ഞ ആ കരുത്തരോമത്തിനോടുപോലും നമുക്ക് കൊതിതോന്നിപ്പോകും കണ്ണിനുമുകളിലെ ആ കണ്ണടയുംകൂടി ആകുമ്പോൾ അവൾ സൗന്ദര്യത്തിനോടൊപ്പം ഒരു ബുദ്ധിജീവിപോലെയും ആകുന്നു . അതിനാൽതന്നെ അതികം ആളുകളുമായി ഇടപഴുകാതെ ഒതുങ്ങി ജീവിക്കുന്നതിനാൽ പല ആണുങ്ങളും അവളിൽനിന്നും അകലം പാലിച്ചു , വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവും അവളിൽ തെളിഞ്ഞുകാണാം പക്ഷെ ഒന്നിലും അഹകാരമില്ലാത്ത പാവമാണെന്ന് അവളെ നന്നായി അറിയുന്നവർക്കുമാത്രമാണ് അറിയുന്നത് .ഒപ്പം കുറച്ചു പേടിയും അതിനേക്കാൾ അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റുന്ന സാധാരണക്കാരിയാണവൾ

രണ്ടു പെൺമക്കളും അത്യവശം വാഹനം ഓടിക്കുമെങ്കിലും ഇതുവരെ വീണക്ക് കാർ ഓടിക്കാൻ ധൈര്യം ഇല്ല . ലൈസൻസ് എല്ലാം ഉണ്ട് , അത് പെട്ടിയിൽ എടുത്തുവെക്കാം എന്നല്ലാതെ അതിനു യാതൊരു ഉഭയോഗവും അവർക്കില്ല .എന്നിരുന്നാലും ടുവീലർ നന്നായി ഓടിക്കാനും എല്ലാം ഇവർക്ക് നന്നായി അറിയാം . അവൾ ടു വീലറിൽ യാത്രചെയ്യുന്നത് നോക്കി പലരും കാത്തിരിക്കുന്നു . നോക്കി ചോരകുടിച്ചു അവൾ റോഡിൽ വീഴാത്തത് അവളുടെ മുൻതലമുറയുടെ പുണ്യം എന്നുതന്നെ പറയാം .

അവൾ കാലത്തു വീട്ടിൽനിന്നും ഇറങ്ങിയാൽ വീടെത്തുംവരെ അവളെ കൊത്തിവലിച്ചു ചോരകുടിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ കാണുമ്പോൾ കൊച്ചിയിൽ ചോരകുടിക്കുന്ന കൊതുകുകൾപോലും ഇത്രയും ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതിപ്പോകും ഹമ്പിൽ കയറി ഇറങ്ങുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ സുന്ദരമായ റോഡിലൂടെ അവൾ കയറി ഇറങ്ങുമ്പോൾ അതിനനുസരിച്ചു