Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

കിനിയുന്നത് അവളറിഞ്ഞു,

കുണ്ണ ചലിക്കുന്ന സുഖത്തിൽ മഹേഷ് തൻ്റെ മറ്റേ കൈ നിഷയുടെ കഴുത്തിന് പുറകിൽ കൂടി മറുവശത്തെ തോളിൽ പിടിച്ചു.

അവൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ആകെ ഒരു വല്ലാത്ത പ്രതിസന്ധിയിലായി.

ശരീരം വിയർത്തൊലിക്കാൻ തുടങ്ങി, കൈയ്യെടുക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അത് നന്ദുവിന് വിഷമമായാലോ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു ?, മഹേഷിനോട് പറഞ്ഞാൽ അതോടെ അവരുടെ സുഹൃത്ത് ബന്ധം തന്നെ നിലച്ചു പോകും,

അതു കൊണ്ട് നന്ദുവിൻ്റെ ഇത്തരം കൈക്രിയകളെ കണ്ടില്ലാന്ന് നടിക്കുന്നതാവും നല്ലത്,

മാറി ഉടുക്കാൻ ഡ്രസ്സു പോലുമില്ലാത്ത ഈ അവസ്ഥയിൽ നമ്മൾ പിണങ്ങിയിരുന്നാൽ അതു ബോറാവും, പിന്നെ ഇതിൽ നന്ദുവിനെ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലാ, എന്നെ ഈ വേഷത്തിൽ കണ്ടു കൊണ്ട് അവൻ എത്ര നേരമാ ഇങ്ങനെ സഹിക്കുന്നത്, അവനും ഒരാണല്ലേ ,

ചിലപ്പോൾ അവനായതു കൊണ്ടാവാം, ഇത്രയിലൊക്കെ ഒതുക്കുന്നത്, ആക്രാന്തം മൂത്ത് വേറെന്തങ്കിലും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്തായേനേ......,

ആ സമയം നന്ദു തൻ്റെ വിരലുകൾ നിഷയുടെ തോളിലും, കഴുത്തിലുമെല്ലാം ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു,

അവളുടെ ദേഹം വീണ്ടും കുളിരു കോരാൻ തുടങ്ങി,

ഞാനും ഇതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നവൾക്ക് സംശയം തോന്നി,

പാടില്ലാ, ഞാൻ മഹേഷിൻ്റെ പെണ്ണാണ് എന്നവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. എങ്കിലും നന്ദുവിൻ്റെ വിക്രിയകൾക്ക് അനുസരണയോടെ നിന്നു കൊടുക്കാൻ എന്തോ ഒരു രസവും അവൾക്ക് തോന്നി,

അപ്പോൾ നന്ദു അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും കൈ വിരലുകൾ മുതുകത്തു കൂടി താഴേയ്ക്ക് ഓടിച്ചു കൊണ്ട് അരയിൽ പിടി മുറുക്കി,

അപ്പോൾ അവളൊന്നു പിടഞ്ഞു,

അവൻ അവളെ കുറച്ചു കൂടി തന്നിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു

നിർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

ഇനിയെങ്കിലും എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്കൊന്നു നോക്കുമോ എന്ന് ?

ഇതു പറഞ്ഞതും മുന്നിലെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു,

നിമിഷങ്ങൾക്കകം മഹേഷ് ബാത്ത് റൂമിൻ്റെ വാതിലിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:

അയാൾ പോയി, ധൈര്യമായി ഇറങ്ങി വന്നോ എന്ന്.

വേഗം തമ്മിൽ വേർപെട്ടു കൊണ്ട് അവർ വാതിൽ തുറന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു,

പ്രീക്കം ഒലിച്ച കുണ്ണയുമായി നന്ദുവും, വിയർത്തൊലിച്ച ശരീരവുമായി നിഷയും ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ട് മഹേഷ് ചോദിച്ചു:

നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടി ഇതെങ്ങനെ