Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

എൻ്റെ സ്വകാര്യ സ്ഥലമല്ലേ ?

പിന്നെ ഇതൊക്കെ എന്താ പുറം പോക്കാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തൻ്റെ തോർത്ത് ഒന്നഴിച്ച് വീണ്ടും ചുറ്റി,

നന്ദുവിൻ്റെ 6 ഇഞ്ച് കരിവീരനെ നിഷ മുഴുവനായി ഒരു നോട്ടം കണ്ടു. അവൾ അതിൻ്റെ വലുപ്പം കണ്ട് അറിയാതെ വാ തുറന്നു പോയി,

വായും തുറന്നിരിക്കാതെ ഇനിയെങ്കിലും ആ കൈയൊന്ന് മാറ്റി ഫ്രീയായിട്ട് ഇരിക്ക് എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

അത് ' അത് കെട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണിൻ്റെ ശരീരം മറ്റു പുരുഷൻമാർ കാണുന്നത് ഏതൊരാണിനും ഇഷ്ടമാവില്ല,

അതു കൊണ്ടാ ഞാനവിടെ പൊത്തി പിടിച്ചേയ്ക്കുന്നത് എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു,

അപ്പോൾ മഹേഷ് ഉള്ളതാണ് പ്രശ്നം ഇല്ലങ്കിൽ ഇവളിവിടെ ഉടുതുണിയൊന്നും ഇല്ലാതെ നിന്നേനേ എന്ന് നന്ദു ഓർത്തു പോയി .

അതിനിപ്പോൾ മഹേഷിവിടെ ഇല്ലല്ലോ, പിന്നെന്താ ?

നന്ദു ഒരു നമ്പറിട്ടു.

അതു കേട്ട് അവൾ പതിയെ പൂറപ്പത്തിൽ നിന്നും കൈ മാറ്റി മുഖത്തു വച്ചു.

ഇനി എന്തിനാ നാണിക്കുന്നത്, ഇവിടിപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടാളല്ലേ ഉള്ളൂ.

അതു കേട്ടതും നിഷ മുഖത്തു നിന്നും കൈ മാറ്റി.

ആ സമയം നന്ദു അവളുടെ നെറ്റ് പാൻ്റിയ്ക്കു പുറത്തു കൂടി പൂറപ്പത്തെ സ്കാൻ ചെയ്തു നോക്കി,

ഇതു കണ്ട് നിഷ പറഞ്ഞു:

ഇങ്ങനെ നോക്കല്ലേ നന്ദൂ ......, എനിക്ക് നാണാമാവുകയാ.

അതിനെന്താ നീയും എന്നെ നോക്കിക്കോ, അപ്പോ നിൻ്റെ നാണം മാറിക്കോളും എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ തോർത്തഴിച്ചു മാറ്റി.

കുറ്റി രോമം നിറഞ്ഞ അടി വയറിൽ നിന്നും മുന്നോട്ടുയർന്ന് നിൽക്കുന്ന കരിവീരനെ കണ്ണെടുക്കാതെ നിഷ നോക്കിയിരുന്നു പോയി.