Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

അതിനകത്ത് കഷ്ടിച്ച് കഴിച്ചു കൂട്ടീ എന്ന്. ?

മുഖത്തു നോക്കാതെ രണ്ടു വശത്തായി തിരിഞ്ഞു നിന്ന പാട് ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്കും മാത്രമറിയാം എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

മുഖത്തു നോക്കി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു കൂടായിരുന്നോ എന്ന് മഹേഷ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു ?

അതിന് നിൻ്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഭയങ്കര നാണമായിരുന്നു, പിന്നെ കുറച്ച് എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്താ നിഷേ........ ഇങ്ങനെ ?, ലോക്ക് ഡൗൺ ഇപ്പോഴൊന്നും തീരുന്ന ലക്ഷണമില്ലാ, നമ്മളിനി എത്ര ദിവസം ഇതിനകത്ത് കഴിയേണ്ടി വരുമെന്നും അറിയില്ലാ, അപ്പോൾ പിന്നെ ഈ നാണവും വച്ചോണ്ട് നടന്നിട്ട് കാര്യമൊന്നുമില്ലാ, നീ കുറച്ചു കൂടി ഫ്രീയാവാൻ നോക്കൂ എന്ന് മഹേഷ് നിഷയെ ഉപദേശിച്ചു.

ഇതു കേട്ടതും നന്ദുവിന് ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയതു പോലെ തോന്നി. ഇനി ലോക്ക് ഡൗൺ തീർന്നില്ലങ്കിലും സാരമില്ലാ എന്നവൻ മനസിലോർത്തു.

രണ്ടു പൊതിയുണ്ട്, നമുക്ക് മൂന്നാൾക്കും കൂടി കഴിക്കാം, ഇനി രാത്രി കിട്ടിയാൽ രണ്ട് പൊതി തരാമെന്ന് പറഞ്ഞാ ആ സാറ് പോയത് എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു.

പൊതിയെടുത്ത് വച്ച് അവർ കട്ടിലിൽ വട്ടം കൂടി ഇരുന്നു.

ഞാൻ മാത്രമെന്തിനാ ഈ നനഞ്ഞ തോർത്തുടുത്ത് ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞ് മഹേഷ് ഉടുത്തിരുന്ന തോർത്ത് അഴിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ടാണ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നത്,

ഇപ്പോൾ അവരുടെ നാണമൊക്കെ മാഞ്ഞു പോയെന്നാ തോന്നുന്നത് '

എന്നാലും നന്ദുവിൻ്റെ കുണ്ണ മാത്രം അപ്പോഴും കുലച്ചു തന്നെയാ നിൽക്കുന്നത്, എന്നാൽ മഹേഷിൻ്റെ നാലിഞ്ച് കുണ്ണയ്ക്ക് ചെറിയൊരു അനക്കം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.

കൂട്ടത്തിൽ നിഷയ്ക്കു മാത്രം അരയിലൊരു പാൻ്റിയും, മുലയിലൊരു കപ്പ് ബ്രായും ഉണ്ട്.

വളഞ്ഞിരുന്ന് പൊതിയഴിച്ച് അവർ കഴിക്കാനായി തുടങ്ങി,

നിഷയുടെ ക്ലീവേജ് നല്ലതുപോലെ അവർക്ക് കാണാമായിരുന്നു, കാലകന്ന് ഇരിക്കുന്നതിലാൽ നിഷ ഒരു കൈ പൂറപ്പത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

നീ എന്തിനാ അവിടെ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് ?

എൻ്റെ കഷ്ടകാലത്തിനാ അന്ന് നെറ്റ് ഇട്ടോണ്ട് വരാൻ തോന്നിയത്.

ഓ അതാണോ കാര്യം, എന്നാലേ ഇനിയിപ്പോ അങ്ങനത്തെ നാണമൊന്നും വേണ്ടാ, നീ അവിടന്ന് കൈ എടുത്തിട്ട് നേരേ ഇരുന്ന്