Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു,

അവളുടെ ദേഹം വീണ്ടും കുളിരു കോരാൻ തുടങ്ങി,

ഞാനും ഇതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നവൾക്ക് സംശയം തോന്നി,

പാടില്ലാ, ഞാൻ മഹേഷിൻ്റെ പെണ്ണാണ് എന്നവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. എങ്കിലും നന്ദുവിൻ്റെ വിക്രിയകൾക്ക് അനുസരണയോടെ നിന്നു കൊടുക്കാൻ എന്തോ ഒരു രസവും അവൾക്ക് തോന്നി,

അപ്പോൾ നന്ദു അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും കൈ വിരലുകൾ മുതുകത്തു കൂടി താഴേയ്ക്ക് ഓടിച്ചു കൊണ്ട് അരയിൽ പിടി മുറുക്കി,

അപ്പോൾ അവളൊന്നു പിടഞ്ഞു,

അവൻ അവളെ കുറച്ചു കൂടി തന്നിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു

നിർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

ഇനിയെങ്കിലും എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്കൊന്നു നോക്കുമോ എന്ന് ?

ഇതു പറഞ്ഞതും മുന്നിലെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു,

നിമിഷങ്ങൾക്കകം മഹേഷ് ബാത്ത് റൂമിൻ്റെ വാതിലിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:

അയാൾ പോയി, ധൈര്യമായി ഇറങ്ങി വന്നോ എന്ന്.

വേഗം തമ്മിൽ വേർപെട്ടു കൊണ്ട് അവർ വാതിൽ തുറന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു,

പ്രീക്കം ഒലിച്ച കുണ്ണയുമായി നന്ദുവും, വിയർത്തൊലിച്ച ശരീരവുമായി നിഷയും ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ട് മഹേഷ് ചോദിച്ചു:

നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടി ഇതെങ്ങനെ അതിനകത്ത് കഷ്ടിച്ച് കഴിച്ചു കൂട്ടീ എന്ന്. ?

മുഖത്തു നോക്കാതെ രണ്ടു വശത്തായി തിരിഞ്ഞു നിന്ന പാട് ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്കും മാത്രമറിയാം എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

മുഖത്തു നോക്കി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു കൂടായിരുന്നോ എന്ന് മഹേഷ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു ?

അതിന് നിൻ്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഭയങ്കര നാണമായിരുന്നു, പിന്നെ കുറച്ച് എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്താ നിഷേ........ ഇങ്ങനെ ?, ലോക്ക് ഡൗൺ ഇപ്പോഴൊന്നും തീരുന്ന ലക്ഷണമില്ലാ,