Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

മഹർഷിയോ ?

ഇതു കേട്ട് നന്ദുവും ചിരിച്ചു പോയി,

ഇപ്പോൾ അവരുടെ ഇടയിലുള്ള ഗൗരവവും ദേഷ്യവുമൊക്കെ കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

ഞാൻ വാൽസ്യായന മഹർഷിയൊന്നും അല്ലങ്കിലും, തന്നെ പോലെ ഒരു പെണ്ണിന് എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് അറിഞ്ഞു തരാനുള്ള കഴിവൊക്കെ എനിക്കുണ്ട്.

ഇതു കേട്ടതും നിഷ അവൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി,

അതെ ഞാൻ പറഞ്ഞതു സത്യമാ, ഇന്നലെ മഹേഷിൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നെങ്കിൽ നിഷയ്ക്ക് ബാത്ത് റൂമിൽ പോയി വിരലിടേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു,

ഇതു കേട്ടതും നിഷയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുക്കാൻ തുടങ്ങി, അവൾ ഷർട്ടിൻ്റെ അറ്റത്തു പിടിച്ച് അത് തുടകളിലൂടെ താഴേയ്ക്ക് വലിച്ചു.

അവർക്ക് നിരാശയും, കഴപ്പും തുടങ്ങിയെന്ന് നന്ദുവിന് മനസിലായി,

ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ നിഷ സത്യം പറയുമോ ?

ആലസ്യത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്നപോലെ നിഷ എന്താ എന്ന് ചോദിച്ചു ?

മഹേഷിൻ്റെ നാലിഞ്ച് ചെറിയ കുണ്ണ കേറിയപ്പോൾ നിഷയ്ക്ക് സുഖം കിട്ടിയായിരുന്നോ ?

എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ നിഷ നിന്നു പരുങ്ങി.

അതു കണ്ടിട്ട് നന്ദു തറയിൽ നിന്നും എണിറ്റ് തൻ്റെ കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണയുമായി കട്ടിലിലേയ്ക്ക് കയറി ഇരുന്നു,

എന്നിട്ട് അതിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

മിനിമം ഈ നീളവും വണ്ണവുമൊന്നും ഇല്ലാതെ ഒരു പെണ്ണിനും കുണ്ണ സുഖം കിട്ടില്ലാ,

സാകൂതത്തോടെ നന്ദുവിൻ്റെ കുണ്ണയിൽ നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു:

എന്താ മഹേഷിൻ്റേതിന് മാത്രം ഇത്ര വലുപ്പ കുറവ് ?

അത് ചില ആണുക്കൾക്ക് ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്, അവരിൽ വികാരവും കുറവായിരിക്കും, അവർ മറ്റു ചില ആക്ടിവിടീസിലാവും കൂടുതൽ താൽപര്യം.

ഇതു കേട്ടതും അവൾക്ക് അതിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ താൽപര്യം തോന്നി, അവൾ ചോദിച്ചു:

എന്ത് ആക്ടിവിറ്റീസ് ?

അത് ഞാൻ പറയുന്നത് കൊണ്ട് നിഷയ്ക്ക് മഹേഷിനോട് വെറുപ്പൊന്നും തോന്നരുത് കേട്ടോ

ഇല്ലാ പറയ് എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു.

ഇങ്ങനെ ചെറിയ കുണ്ണ ഉള്ള ആണുങ്ങൾക്ക് തൻ്റെ ഇണയുടെ സൗന്ദര്യവും, ശരീരഭാഗങ്ങളുമൊക്കെ മറ്റുള്ളവർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിൽ വലിയ ആനന്ദമായിരിക്കും,

അതു ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല നന്ദൂ...., ഇവിടെ ഇപ്പോൾ മാറി ഉടുക്കാൻ തുണിയൊന്നും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ