Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

നന്ദുവിന് ഒരല്പം ധൈര്യം വന്നു,

എത്ര കൺട്രോൾ ചെയ്തിട്ടും ചന്തി കണ്ടപ്പോൾ പിടിക്കാതിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ലാ, സോറി.

എൻ്റെ ചന്തി കാണാൻ അത്രയ്ക്ക് ഭംഗിയാണോ ?

പിന്നല്ലാതെ, കണ്ടാൽ കടിച്ച് തിന്നാൻ തോന്നും, ആ പൊട്ടനതൊന്നും അറിയില്ലാന്ന് വച്ച്,

ഇതു കേട്ടതും നിഷയുടെ ശരീരത്തിൽ കൂടി ഒരു കൊള്ളിയാൻ വെട്ടി,

അവളുടെ പൂറ് ചുരത്താൻ തുടങ്ങി, അവൾ ഷർട്ട് പിടിച്ച് പൂറിൽ തിരുകി വച്ചു.

ഇതു കണ്ടിട്ട് നന്ദു ചോദിച്ചു:

അടിയിൽ പാൻ്റി ഇട്ടിട്ടില്ലേ ?

ഇല്ല, അവൾ പറഞ്ഞു,

എന്താ ഒലിയ്ക്കുന്നുണ്ടോ ?

മ്മ്

ഇന്നലേയും നല്ല ഒലിപ്പായിരുന്നല്ലോ ?

മ്മ്

ഞാനൊരല്പം തൊട്ട് നാവിൽ വെച്ചോട്ടേ.....

അതു വേണോ നന്ദൂ.... ?

അതിനെന്താ, ഇവിടിപ്പം ആരും കാണാനില്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞ് നന്ദു കൈവിരൽ അവളുടെ ഷർട്ടിനടിയിലൂടെ കൂടി കടത്തി,

അവളപ്പോൾ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കൈ മാറ്റി കൊടുത്തു,

അതും കൂടി കണ്ടപ്പോൾ നന്ദുവിന് കുറച്ചു കൂടി ധൈര്യം വന്നു,

അവൻ നിഷയുടെ ഷർട്ടിനിടയിൽ കൂടി നേരിട്ട് പൂറിൽ തൊട്ടു ,

തൊട്ടതും നിഷയൊന്ന് ഉയർന്നു താണു,

അവൻ്റെ വിരൽ സ്പർശം അവളുടെ കണ്ണുകളെ കൂമ്പിയടപ്പിച്ചു.

നന്ദു അവളുടെ കീറലിൽ വിരൽ വച്ചു,

എന്നിട്ടതിനെ പതിയെ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു വിരൽ കീറലിനുള്ളിലേയ്ക്ക് താഴ്ത്തി,

കൂമ്പിയടഞ്ഞ കണ്ണുകൾ പൂർണ്ണമായും അടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ശ് ശ് ശ് ഹൂ എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി,

ഒരു വിരൽ കീറലിനുള്ളിലേയ്ക്ക് തള്ളിയിറക്കി കൊണ്ട് നന്ദു അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അവൻ്റെ ചുണ്ടൊന്നു മുട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു,

അതു കിട്ടിയതും അവൾ ഞെട്ടി ഉണർന്നു,

അപ്പോഴേയ്ക്കും പുറത്തു നിന്ന് മഹേഷിൻ്റെ വിളി എത്തിക്കഴിഞ്ഞു,

അവർ രണ്ടു പേരും നിരാശയോടെ വേഗം വേർപ്പെട്ടു, മഹേഷിനെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് അവർ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി,

മഹേഷിന് സംശയം തോന്നാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി, എന്താ വിളിക്കാൻ ലേറ്റായത് എന്ന് നന്ദു ചോദിച്ചു,

അയാൾ പോയാലല്ലേ വിളിക്കാൻ പറ്റൂ എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു,

അതിനത്ത് നിൽക്കുന്നതിൻ്റെ പാട് നിൽക്കുന്ന വർക്കേ അറിയൂ എന്ന് നന്ദു വീണ്ടും പറഞ്ഞു,

അതു കേട്ട് നിഷ ചിരിച്ചു