Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

അളിയാ, നീ പോയി വാണം വിടുന്നില്ലേ എന്ന് ?

ഞാൻ മാത്രം വാണം വിട്ടു സുഖിച്ചാൽ മതിയോ, നിങ്ങൾക്കും സുഖിക്കണ്ടേ,

ഇതു കേട്ട് മഹേഷ് നിഷയെ നോക്കി, നിഷ നാണം കൊണ്ട് കുനിഞ്ഞിരുന്നു.

ഈ സൗകക്യമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെയാ, അളിയാ എന്ന് മഹേഷ് ചോദിച്ചു ?

അളിയനല്ലേ തൊട്ടു മുന്നേ പറഞ്ഞത്, ഇനി നാണിച്ചിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ലന്ന്,

ഇതു കേട്ടിട്ട് മഹേഷ് നിഷയുടെ മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു:

ഏതായാലും രാത്രി നോക്കാം അല്ലേ ?

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ കുനിഞ്ഞിരുന്നു.

കണ്ടില്ലേ നിഷയ്ക്ക് നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്, വേണേൽ ഇപ്പോ തന്നെ ആയിക്കോ, ഞാൻ ബാത്ത് റൂമിൽ നിന്നോളാം, എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

എന്താ ഇപ്പോ വേണോ എന്ന് മഹേഷ് അവളോട് ചോദിച്ചു ?

വേണ്ട രാത്രി മതി എന്നവൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

അതു കേട്ട് നന്ദുവും പറഞ്ഞു:

എന്നാൽ ഞാനും രാത്രി എടുത്തോളാ മളിയാ.....

ഇതും പറഞ്ഞ് അവർ മൊബൈലും ചുരണ്ടി ഇരുന്നു.

വൈകുന്നേരമാവാൻ എല്ലാരേക്കാളും മുന്നേ കാത്തിരുന്നത് നന്ദു ആയിരുന്നു, അവർ കളിക്കുന്ന സീൻ നേരിട്ട് കണ്ട് ഒന്നെടുക്കണം, നിഷയുടെ സീൽക്കാര ശബ്ദമൊക്കെ നേരിട്ടു കേൾക്കണം, കഴിയുമെങ്കിൽ അവളുടെ പൂറപ്പം ഒന്നു നേരിട്ട് കാണുകയും വേണം.

സമയം 6 കഴിഞ്ഞു

കുപ്പിയിൽ ബാക്കിയുണ്ട് ഓരോന്നടിച്ചാലോ എന്ന് മഹേഷ് ചോദിച്ചു ?

ശരിയാ അളിയാ, രാത്രി നിനക്കത് പ്രയോജനപ്പെടും എന്ന്, നന്ദു ചിരിച്ചും കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

അവർ കുപ്പി പൊട്ടിച്ച് രണ്ടെണ്ണം അകത്താക്കി,

രണ്ടാൾക്കും അത്യാവശ്യം നല്ല കിക്ക്.

അപ്പോൾ സമയം 7 മണി കഴിഞ്ഞു,

അതാ