Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

അതു കേട്ടിട്ടാവണം, മഹേഷിൻ്റെ അടിയുടെ സ്പീഡ് കൂടാൻ തുടങ്ങി, അവന് ആവേശമായി എന്ന് നന്ദുവിന് മനസിലായി,

എന്നാൽ നിമിഷങ്ങൾക്കകം മഹേഷിന് പാല് വന്നു, എന്നാൻ അതറിയാതെ നിഷ അവൻ്റെ അടിയെ പ്രതീക്ഷിച്ച് ചന്തി അനക്കി കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു, എന്നാൽ മഹേഷിൻ്റെ ചലനം പൂർണ്ണമായി നിന്നപ്പോൾ നിഷ ചോദിച്ചു:

എന്താ നിർത്തിയത് എന്ന് ?

എനിക്ക് പോയെടാ എന്ന് അവൻ ഒരു വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു,

നിനക്ക് പോയോ എന്നും അവൻ ചോദിച്ചു ?

എന്ത് ചതിയാ മഹേഷേ നീ കാണിച്ചത്, ഞാൻ ശരിക്കും സുഖിച്ച് വരുവായിരുന്നു, എന്നവൾ വളരെ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

സാരമില്ലാ നിഷേ.... നമുക്കിതിൻ്റെ വാട്ടം നാളെ തീർക്കാം, എന്നു പറഞ്ഞ് മഹേഷ് നന്ദു കിടക്കുന്ന സൈഡിലേയ്ക്ക് ചരിഞ്ഞിറങ്ങി, അപ്പോൾ നിഷ ഒരല്പം കൂടി മറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങി കിടന്നു,

കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവർ കിടന്നു,

കുലച്ച കുണ്ണയുമായി നന്ദു നിരാശയോടെ മലർന്നു തന്നെ കിടന്നു,

ഇനി ഏതായാലും പ്ലാനൊന്നും നടക്കില്ലന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു,

അപ്പോഴാണ് നിഷ പിറന്നപടി ഒരു തുണ്ടു തുണിയുടെ മറ പോലുമില്ലാതെ നടന്ന് ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടത്.

കൂമ്പി നിൽക്കുന്ന മുലകളും' പിന്നിലേയ്ക്കുന്തിയ ചന്തിക്കുടങ്ങളും കൊണ്ട് നിഷ നന്ദുവിൻ്റെ മുന്നിലൂടെ നടന്നു പോയപ്പോൾ അവന് ഹൃദയം നിലച്ചു പോകുമെന്ന് വരെ തോന്നിപോയി,

എന്നാൽ ഇതു കണ്ടിട്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു: അളിയാ നിഷയ്ക്കിപ്പോൾ നാണമൊന്നും ഇല്ലാതായന്നാ തോന്നുന്നത് ?

ഇതു പറഞ്ഞെങ്കിലും നിഷ ഇത്ര ഓപ്പണായിട്ട് നന്ദുവിൻ്റെ മുന്നിൽ കൂടി ഇങ്ങനെ നടന്നു പോകും എന്ന് മഹേഷ് കരുതിയില്ലാ.

കളി എങ്ങനെ