Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

ഉണ്ടായിരുന്നളിയാ എന്ന് നന്ദു ചോദിച്ചു ?

ഞാൻ നന്നായി സുഖിച്ചു, പക്ഷേ അവൾക്കത്ര സുഖം കിട്ടിയില്ല, നമ്മുടെ ടൈമിംഗ് ശരിയായില്ലാ,

ഇതു കേട്ടതും നന്ദു പറഞ്ഞു:

പെണ്ണിൻ്റെ ടൈമിംഗും കൂടി നോക്കി കളിക്കണ്ടേ അളിയാ.

അതിനെന്താ ഇന്നത്തേതും കൂടി കൂട്ടി നാളെ തീർത്തു കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് മഹേഷ് ബാത്ത് റൂമിലോട്ട് നോക്കി, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:

നിഷ ബാത്ത് റൂമിലിരുന്ന് ഉറങ്ങിയോ, പോയിട്ട് കുറച്ചു സമയമായല്ലോ ?

ഇതു കേട്ടതും നന്ദുവിന് കാര്യം പിടികിട്ടി,

അവളവിടെ ബാത്ത് റൂമിൽ വിരലിട്ട് സുഖിക്കുകയായിരിക്കും, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നിരുന്നെങ്കിൽ അവൾക്ക് വിരലിടേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു, എന്നും നന്ദു ഓർത്തു പോയി.

മഹേഷ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് നോക്കി തന്നെ കിടക്കുകയാണ്, ഇടയ്ക്ക് മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കണോ എന്ന്.

വേഗം തന്നെ നന്ദു അതിനെ വിലക്കി, അവൾ വന്നോളും നമുക്ക് ഉറങ്ങാൻ നോക്കാം എന്നവൻ പറഞ്ഞു,

എന്നാൽ ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞാണ് നിഷ ബാത്ത് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്.

അവൾ പിറന്നപടി തന്നെ തിരികെ കട്ടിലിലേയ്ക്ക് നടന്നു, ഏറു കണ്ണു കൊണ്ട് പോലും അവൾ നന്ദുവിനെ നോക്കാതെയാണ് നടന്നു നീങ്ങിയത്,

അടിവയറും, പൂറപ്പവും, പിന്നെ ചന്തിയുമൊക്കെ നന്നായി നനഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ട്,

അവൾ വിരലിട്ട് വരുത്തിയ ശേഷം കഴുകിയതാകാം എന്ന് നന്ദു ഊഹിച്ചു.

എന്നാൽ നിഷ കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്ന ഉടൻ ഒരല്പം ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു:

എനിക്ക് ഉറക്കം വരുകയാ, എന്നെ ഇനി രാവിലെ വിളിച്ചാൽ മതി എന്ന് '

അത് എനിക്കുള്ളൊരു മറുപടി കൂടി ആണന്ന് നന്ദുവിന് മനസിലായി ,