Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

തൻ്റെ ഇണയുടെ സൗന്ദര്യവും, ശരീരഭാഗങ്ങളുമൊക്കെ മറ്റുള്ളവർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിൽ വലിയ ആനന്ദമായിരിക്കും,

അതു ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല നന്ദൂ...., ഇവിടെ ഇപ്പോൾ മാറി ഉടുക്കാൻ തുണിയൊന്നും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ ആയതു കൊണ്ടല്ലേ , മഹേഷ് എന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ നിൽക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നത്.

അതിപ്പോഴുള്ള കാര്യമല്ലേ, ഇതിനു മുമ്പും നിങ്ങൾ പാർക്കിലും മറ്റുമൊക്കെ പോകുമ്പോൾ നിഷ കാണാതെ നിഷയുടെ ടോപ്പൊക്കെ പൊക്കി മഹേഷ് എനിക്ക് കാണിച്ചു തരുമായിരുന്നു,

ഇതു കേട്ട് അന്ധം വിട്ടു കൊണ്ട് നിഷ ചോദിച്ചു:

ശരിയാണോ നന്ദു നീ ഈ പറയുന്നത് ?

അതെ നിഷ, നമ്മൾ അവസാനം പോയ ലാൽബാഗിലെ പാർക്കിൽ വച്ചു പോലും നിഷയുടെ ശരീര ഭാഗങ്ങൾ എനിക്കവൻ കാണിച്ചു തന്നു, ഞാനാ മരത്തിൻ്റെ മറവിൽ നിന്ന് വാണം വിടുകയും ചെയ്തു.

പെട്ടന്ന് നിഷയുടെ മുഖം വാടി, അവൾ കരയുമെന്ന് നന്ദുവിന് തോന്നി,

പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പ് നിഷയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഇറ്റ് വീണു.

നിഷ കരയാതെ , മഹഷിപ്പോ ഇറങ്ങി വരും എന്ന് പറഞ്ഞ് നന്ദു അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു,

എന്നാൽ കുറച്ചു നേരം അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുനിഞ്ഞുതന്നെ നിന്നു,

നന്ദു ഇനി എന്ത് പറയണം എന്നാലോചിച്ച് നിന്നപ്പോൾ മഹേഷ് കുളി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി വന്നു,

നിഷ മഹേഷിനെ കണ്ടതും തിരിഞ്ഞ് നിന്നു കളഞ്ഞു,

മഹേഷ് തോർത്ത് നന്ദുവിന് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു:

അളിയാ പോയി കുളിക്ക് എന്ന്.

നന്ദു പോയി കുളിയും കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി,

കുലച്ച കുണ്ണയുമായി ഇറങ്ങി വന്ന നന്ദുവിനെ കണ്ടതും മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

പാൻ്റും ഷർട്ടുമൊക്കെ ഉണങ്ങിയളിയാ വേണേൽ