Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

എടുത്തിടാം,

കാണാനുള്ളതൊക്കെ എല്ലാരും കണ്ടു കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിയ്ക്ക് ഇനി നമുക്ക് തുണി വേണോ അളിയാ എന്ന് നന്ദു ചോദിച്ചു ?

അതും ശരിയാ, എന്നാൽ അളിയൻ്റ ആഗ്രഹം തന്നെ നടക്കട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞ് കൈയ്യിലിരുന്ന പാൻ്റ് മഹേഷ് വീണ്ടും ഹാങ്കറിലേയ്ക്കിട്ടു.

ഇതൊ പറയുമ്പോഴും നന്ദു നിഷയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

നിഷ ഫോണുമായി കട്ടിലിൻ്റെ പിറകിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്നു, കാലുകൾ നീട്ടി വച്ചിരുക്കുന്നെങ്കിലും ഷർട്ടിൻ്റെ അറ്റം പിടിച്ച് പൂറപ്പത്തിന് മുകളിലൂടെ വച്ചിരിക്കുന്നത് കാരണം പാൻ്റി ഇട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല,

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞതും പതിവുപോലെ വാതിലിൽ മുട്ടു കേട്ടു

നന്ദു വേഗം നിഷയേയും നോക്കി കൊണ്ട് ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് നടന്നു, പിറകെ നിഷയും നടന്നു, തോർത്തും എടുത്തുടുത്ത് കൊണ്ട് മഹേഷ് വാതിൽ തുറന്നു,

പോലീസുകാരൻ രണ്ട് പൊതി കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

കൂട്ടുകാരനെ കാണാനില്ലല്ലോ ?

അവൻ കുളിക്കുകയാ,

ഞാൻ വരുമ്പോഴൊക്കെ അവൻ കുളിയാണല്ലോ ?

അതെ ചൂടായതു കൊണ്ട് മൂന്ന് നാല് പ്രാവശ്യമെങ്കിലും നമ്മൾ കുളിക്കും,

രണ്ടാൾക്കും വയ്യായ്കയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ ?

അങ്ങനെ പോലീസുകാരൻ്റെ ചോദ്യങ്ങൾ നീണ്ടു.

ആ സമയം ബാത്ത് റൂമിനുള്ളിൽ ഒരു ഷർട്ട് മാത്രമിട്ട് നിഷയും, തുണിയൊന്നുമില്ലാതെ കുണ്ണയും കുലപ്പിച്ച് വച്ച് നന്ദുവും നിന്നു.

ഇത്തരം സ്വഭാവക്കാരെ കുക്കോൾഡ് എന്നല്ലേ വിളിക്കുന്നത് എന്ന നിഷയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് നന്ദു ഞെട്ടിപ്പോയി.

അതെ, അങ്ങനെയും വിളിക്കാം എന്ന് നന്ദു വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.

നന്ദു പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലാ, നന്ദു എന്നെ കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി വെറുതേ നുണ പറയുന്നതല്ലേ ?

കുക്കോൾഡാണോ അല്ലയോ