Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

കണ്ടു,

നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ അളിയാ, സംഭവം സീരിയസാ, ലോകം മുഴുവൻ പരിഭ്രാന്തിയിലെന്നാ ന്യൂസിൽ പറയുന്നത്, എന്നും പറഞ്ഞ് മഹേഷ് വീണ്ടും ഒരെണ്ണം കൂടി ഒഴിച്ചടിച്ചു,

മതി മഹേഷ്, കുടിച്ചത് മതി, എന്നെ ഹോസ്റ്റലിലാക്കൂ എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു,

എടീ നിഷേ......, എൻ്റെ ഭാര്യയാകാൻ പോകുന്നവളേ, ഞാൻ എത്ര കുടിച്ചാലും, എത്ര രാത്രിയായാലും നിന്നെ ഞാൻ PG യിൽ കൊണ്ടാക്കിയിരിക്കും, എന്താ സംശയമുണ്ടോ ?

സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ മഹേഷിന് ചെറുതായി തലയ്ക്കു പിടിച്ചെന്ന് നിഷയ്ക്ക് മനസിലായി, നന്ദുവിനും.

നിങ്ങളിവിടെ പകലു മുഴുവനും പൊളിച്ചടുക്കിയോ, എൻ്റെ ബഡ് മുഴുവൻ നാശക്കോട്ടയാക്കിയോ ? നന്ദുവിൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും നിഷയ്ക്ക് നാണം വന്നു.

നീ എന്തിനാടീ നാണിക്കുന്നത് ?, പൊളിച്ചടുക്കി എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കടീ ...... എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു,

ഒന്നു മിണ്ടാതിരിക്കുന്നുണ്ടോ ?, എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ വന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾ വാതിൽ തുറക്കാൻ താമസിച്ചപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നി, നിങ്ങളിവിടെ പൊളിച്ചടുക്കിയ ശേഷം കിടക്കുകയാണന്ന്.

ഇതു പറയുമ്പോൾ നന്ദു നിഷയുടെ കൂമ്പി നിൽക്കുന്ന മുലകളിലേയ്ക്ക് നോക്കിയാണ് പറഞ്ഞത്,

ആ നോട്ടം നിഷ കാണുകയും ചെയ്തു.

നിഷയുടെ ചമ്മൽ കണ്ടതും നന്ദു ഓരോ പെഗ്ഗും കൂടി ഒഴിച്ചു,

അതും അവർ അകത്താക്കി,

ഇപ്പോ നന്ദുവും മഹേഷും നല്ല ഫിറ്റിലായി കഴിഞ്ഞു.

അതു മനസിലായ നിഷ പറഞ്ഞു:

മതി കഴിച്ചത്, ഇനിയും കഴിച്ചാൽ നമുക്കിന്ന് രാത്രി പോകാൻ കഴിയാതെ വരും,

നീ പേടിക്കാതെ നിഷേ......., എത്ര ഫിറ്റായാലും നിന്നെ ഞാൻ PG യിൽ ആക്കി തന്നിരിക്കും.

ഇതു പറയുമ്പോൾ