Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു വസന്തം 4 [സ്പൾബർ]

അടുത്ത കാലത്തൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലെന്നവന് തോന്നി.

“ രാജേട്ടാ… ഒരു ജ്യൂസ് കൊടുക്കാന്ന് വെച്ചു.. ഭക്ഷണം കുറച്ച്കഴിഞ്ഞിട്ട് കഴിച്ചാ പോരേ… എന്താ ഏട്ടാ കഴിക്കാൻ വാങ്ങിയേ. ?’’

“അതൊക്കെ അവൻ കടയിൽ നിന്നെടുത്തതാടീ..ഞാനതൊന്നും നോക്കിയിട്ടില്ല…”

“അത് വേണ്ടായിരുന്നു ഏട്ടാ… അതിന്റെ പൈസ കൊടുക്കാരുന്നില്ലേ ഏട്ടന്… ?”

“ ഞാൻ കൊടുത്തതാ ടീ.. അവൻ വാങ്ങണ്ടേ…?”

സീത മിക്സി ഓണാക്കി.

വെള്ളം ചേർക്കാത്ത ഓറഞ്ച്
ജ്യൂസവൾ ഗ്ലാസിലേക്ക് അരിച്ചൊഴിച്ചു.

“ രാജേട്ടന് പഞ്ചസാരയില്ലാതെ അടിച്ച് തരാം… “

അതും അവൾ റെഡിയാക്കി ഗ്ലാസിലൊഴിച്ചു.

പിന്നെ കിച്ചൺ സ്ലാബിൽ ചാരി നിന്ന് രാജന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു.

“ രാജേട്ടാ…”

അവൻ തലയുയർത്തി നോക്കി.

“ എന്റേട്ടന് വിഷമമൊന്നുമില്ലല്ലോ..? “

അവന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് സീത ചോദിച്ചു.

“ഇല്ലെടീ.. എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ..
പിന്നേ..എന്റെ മോള് നന്നായിട്ട് സുഖിക്കണം കെട്ടോ.. അവനേയും സുഖിപ്പിക്കണം… എന്നാലേ അവനിനിയും വരൂ… മോളുടെ കഴപ്പ് കണ്ടവൻ അന്തം വിടണം..”

സീത അൽഭുതത്തോടെ ഭർത്താവിനെ നോക്കി..

“പിന്നേ… രാജേട്ടാ… ഏട്ടന്… കാണണോ…ഞങ്ങള്…”

എങ്ങിനെയാണത് തന്റെ ഭർത്താവിനോട് പറയേണ്ടതെന്ന് സീതക്ക് അറിഞ്ഞില്ല.

“ വേണ്ടെടീ… നിങ്ങൾ രണ്ടാളും മതി.. കാണാനൊക്കെ എനിക്ക് കൊതിയുണ്ട്..എന്റെ പൊന്ന് മറ്റൊരാളുടെ കയ്യിൽ കിടന്ന് സുഖിച്ച് പുളയുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് നല്ല കൊതിയുണ്ട്..പക്ഷേ,ഇപ്പോ വേണ്ട.. അത് നമുക്ക് പിന്നീട് നോക്കാം…”

ഏട്ടനെല്ലാം തുറന്ന് പറയുന്നതിൽ സീതക്ക് സന്തോഷമാണുണ്ടായത്.
ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ പോലെ ആദ്യത്തേത് തങ്ങൾ രണ്ടാളും മതി..
അടുത്തത് എന്തായാലും ഏട്ടന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നവൾ തീരുമാനിച്ചു.

“ നീയെന്നാ ഈ ജ്യൂസും കൊണ്ടങ്ങോട്ട് ചെല്ല്.. അവന്റെ കുളികഴിയാറായി… “

സീത ഒരു ഗ്ലാസെടുത്ത് രാജന് കൊടുത്തു. മറ്റേ ഗ്ലാസെടുത്ത് നടക്കാനൊരുങ്ങിയ സീതയുടെ കയ്യിൽ രാജൻ പിടിച്ചു.

“ പിന്നേയ്… ഭക്ഷണം നമുക്ക് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ട് കഴിക്കാം.. എനിക്ക് ഒരാശുപത്രി ട്രിപ്പുണ്ട്.. ഞാനത് പോയിട്ട് വരാം… ഞാൻ വൈകുകയാണെങ്കിൽ വിളിക്കാം..”

അത് പറഞ്ഞ് രാജൻ ഗ്ലാസിലുണ്ടായിരുന്ന ജ്യൂസ് ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു. പിന്നെ സീതയുടെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി.

സീത അമ്പരന്ന് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ